Ráðstefna Alþjóðaviðskiptastofnunarinnar (WTO) gaf vissulega út loka yfirlýsingu en án neinna áþreifanlegra niðurstaðna.
Loka yfirlýsingin bindur öll lönd til þess að "grípa til aðgerða til að gera landbúnaðarframleiðslu og viðskipti fyrirsjáanlegri og þar með draga úr verðbreytingum." En hvernig þetta á að nást verður ákveðið síðar innan WTO í framhaldstofnum.
Veturfundi WTO stóð í upphafi yfirvofandi algjörlega fyrir þrifum og þurfti að framlengja um tvo daga. Á ákveðnum tímapunkti virtist krafa Indlands, sem sér sig sem talsmann fátækra bænda, sjómanna og þróunarríkja, vera að lama ræðurnar algjörlega, en samkomulag náðist að lokum, samkvæmt viðskiptatengdum heimildum.
Öll ákvörðunartaka í WTO krefst einróma samþykkis svo hvert land hefur í raun neitunarvald. Þetta var fyrsta skipti í þrjú ár, vegna kórónuveiru faraldursins, sem yfir hundrað viðskiptaráðherrar komu saman líkamlega. Undir forsetaembætti Donalds Trumps í Bandaríkjunum hafði WTO mjög takmarkað svigrúm þar sem Bandaríkin fóru alfarið sínu eigin leiðir og höfnuðu alþjóðlegum samningum.
Áþreifanleg niðurstaða á sviði landbúnaðar er að WTO-löndin samkomust eftir þrjú ár af samningaviðræðum um að afnema takmarkanir á innkaupum á mannúðar-matvælaaðstoð sem Stjórn Sameinuðu þjóðanna um matvælaáætlanir (WFP) veitir.
Einnig var ákvarðað að leggja niður skaðlegar fiskveiði styrki eftir 20 ára samningaviðræður. Samkomulagið um að setja skorður við fiskveiði styrkjum er aðeins annar fjölþjóða samningurinn í 27 ára sögu WTO og er mun metnaðarfullari en sá fyrsti sem var ætlaður til að minnka stjórnsýslu.