Evrópusambandið telur að hollenska landbúnaðurinn þurfi alvarlega að draga úr losun mengandi efna eins og nitur og ammóníaks. Annars er hætta á að Holland standist ekki alþjóðlegar umhverfis- og loftslagsreglur, svo sem Parísarsamkomulagið um loftslag og Vatnarammatilskipunina.
Þetta kemur fram í tillögum Evrópusambandsins sem nýlega voru settar fram fyrir Holland varðandi gerð þjóðarsamnings (NSP). Í slíkum NSP þarf Holland síðar á þessu ári að tilkynna Brussel hvernig Haag hyggst framkvæma nýju ESB umhverfismarkmiðin („Green Deal“) í sameiginlegri landbúnaðarstefnu (GLB).
Á næstu mánuðum mun Evrópusambandið kynna fjölda nákvæmra tillagna tengdum Green Deal, einkum í júní. Neðanjarðaráðið mun einnig kanna hvað er framkvæmanlegt fyrir hvert land. Lönd sem þurfa að bæta sig geta reiknað með auknum ESB-stuðningi. Landbúnaðarmenn verða (ennþá?) ekki skyldaðir til breyttra starfshátta, en verða hvattir til þess með styrkjum og bónusgreiðslum, að því er ætlað er.
Promotion
Áherslan beinist aðallega að stefnunni frá býli til borðs og varðveislu líffræðilegrar fjölbreytni, með markmiðum um meira lífrænan landbúnað og landbúnaðarlandskap, og að draga úr notkun skaðlegra skordýraeitra um helming á tíu árum.
Brussel bendir landbúnaðarráðherra LNV, Carolu Schouten, á aukna notkun á áburði og dýraáburði auk losunar gróðurhúsalofttegunda (mýtan og hláturgas). Sú losun er í Hollandi fjórum sinnum meiri á landbúnaðarlóð en meðaltal ESB, einkum á sandjörðum.
Auk þess fylgir Holland ekki nógu vel reglum gegn vatnsmengun. Þétt notkun landbúnaðar á dreifbýlinu hefur leitt til lækkunar grunnvatnshæðar, einkum í mýrlendum svæðum. Þetta hefur „verulega minnkað“ svampaleiðni landsins.
„Vegna loftslagsbreytinga er gert ráð fyrir að Holland verði heitari og rigningameira, með tíðari sumardrógum og hækkandi sjávarstöðu. Margar þessara áskorana eru þegar skynjanlegar. Alvarlegar þurrkar undanfarin þrjú ár hafa valdið verulegum efnahagslegum skaða.“