Í Bretlandi hefur Tom Watson, varaforseti Verkamannaflokksins, óvænt tilkynnt afsögn sína. Hann ætlar ekki að bjóða sig fram í þingkosningunum þann 12. desember. Brottför hans er talin tákna tap mildari áhersluhóps innan Verkamannaflokksins.
Watson var talinn leiðtogi þeirrar fylkingar sem er gegn fyrirhuguðu breska útgöngu úr Evrópusambandinu (ESB). Þannig var hann einnig andstæðingur flokksformannsins Jeremy Corbyn. Margir hófsamir flokksmenn töldu hann vera þann sem ætti að halda ströngu vinstrisinnaða Corbyn-hópnum í skefjum.
Tom Watson skrifaði í afsagnarbréf til Jeremy Corbyn að hann væri að hætta í pólitík „af persónulegum, ekki pólitískum ástæðum“. Watson komst í gegnum tilraun gagnrýnenda til að útiloka hann frá flokksráðstefnu í september. „Corbynistar“ vildu að starfi hans innan flokksins yrði aflétt. Tillagan var að lokum dregin til baka.
Innan vinstrisinnaðs Verkamannaflokks ríkir mikil deila um hugsanlegt útgöngu úr Evrópusambandinu. Watson tilheyrði þeim fylkingu sem vill að flokkurinn taki skýra and-Brexit-stöðu, en hóf þessi bardaga tapaði honum að lokum. Brottför hans er í breskum miðlum talin vera tap þeirrar hógværu röks við Verkamannaflokkinn. Breskir skoðanamyndunarsérfræðingar segja að nú sé áhætta á að ungt Evrópumeðvitað kjósendahóp velji aðallega frjálslynda demókrata eða Græningja.
Opinber afstaða Verkamannaflokksins til Brexit er ekki eins afgerandi og hjá öðrum flokkum. Corbyn-flokkurinn vill hafna samningi Boris Johnson við ESB og semja um minni Brexit-samning við sambandið. Niðurstaða slíkrar samningaviðræðna yrði síðan lögð fyrir breska kjósendur í þjóðaratkvæðagreiðslu. Þeir fengju þá einnig, með því að hafna Labour ESB-samningi, val um að halda áfram að vera í ESB. En óvíst er hvaða stefnu Corbyn vill leggja til grundvallar í kosningabaráttunni og því veit breski kjósandinn enn ekki hvað hann fær með Verkamannaflokknum.
Corbyn segir að flokkur hans taki þátt í þingkosningunum með það markmið að vinna meirihluta fyrir Verkamannaflokkinn. Hann vill ekki mynda samsteypu með Frjálslyndum demókrötum eða öðrum áður en kosningar fara fram. Jo Swinson, leiðtogi Frjálslyndra demókrata, sagði við upphaf kosningabaráttunnar að flokkur hennar hyggðist ekki hjálpa Corbyn til valda. Corbyn og Swinson greindu ekki frá því hvað flokkar þeirra muni gera ef enginn flokkur fær meirihluta eftir kosningar og að þyrfti að mynda tveggja flokka ríkisstjórn í Bretlandi.
Watson er ekki einn þeirra bresku stjórnmálamanna sem nú snúa baki við pólitík eða flokkum sínum. Þúsundir þingmanna bæði í Íhaldsflokkinum og Verkamannaflokknum hyggjast ekki bjóða sig fram aftur. Margir þeirra gagnrýndu óheilbrigðan og óvinveittan andrúmsloft, ekki aðeins innan eigin stjórnmálahópa heldur einnig meðal kjósenda og flokksfélaga.
Inn á milli ESB-andstæðinga innan fyrrverandi UKIP-flokksins og Brexit-flokksins undir forystu Nigel Farage hefur opinber barátta ríkt og fyrrverandi bandamenn og flokksmenn hafa verið gjörsamlega fordæmdir og gerðir til skammar opinberlega. Nýlega sagði leiðtogi Íhaldsflokksins í Skotlandi einnig af sér.
John Bercow gagnrýndi fyrirhugaða brottför lands síns úr ESB í kjölfar þess að hann sagði af sér sem forseti breska þingsins. Hann kallaði Brexit hjá erlendum blaðamönnum „stærstu eftirstríðs mistök“ landsins. Bercow varð að vera hlutlaus forseti þingsins meðan á Brexit-kreppunni stóð. Brexit-menn kvörtðu oft yfir því að hann tæki ekki þeirra aðstöðu. Bercow heldur því fram að hann hafi verið óhlutdrægur sem forseti og að hann hafi varið rétt þingsins.