Franska stjórnmálaumhverfið hefur verið í mikilli tilfinningalegri spenna og á hreyfingu síðan í síðustu viku þegar óvæntur sigur öfgahægrar þjóðernishreyfingar Marine Le Pen varð að veruleika. Í kjölfarið taka vinstriflokkarnir höndum saman til að mynda sameiginlegt vígi gegn bæði Macron og Le Pen.
Kjarni þessa vinstrisamstarfs, sem kallast Nýja Alþýðuframboðið, er bandalag margra vinstrisinnaðra hópa, þar á meðal La France Insoumise undir forystu Jean-Luc Mélenchon, Sósíalistaflokkurinn, Græningjarnir og Kommúnistaflokkurinn.
Þessir flokkar hafa sammælst um að setja saman sameiginlegan frambjóðendalista með það fyrir augum að hámarka líkur sínar á sigri í þingkosningunum. Fyrri tilraunir í frönskum stjórnmálum til að mynda sameinuð vinstriviðmót hafa mistekist vegna ágreinings varðandi leiðtoga og áherslur í kosningastefnu.
Sameiginlegur frambjóðendalisti vinstribandalagsins er talinn vera söguleg tilraun til að samræma sundraða vinstrirödd og verða verulegt mótvægi við stjórnarflokk Macron og vaxandi öfgahægra afla. Greiningarmenn sjá þetta sem lykilatburð fyrir frönsk stjórnmál þar sem hefðbundin klofningur milli vinstri og hægri tekur nýja mynd í hratt breytilegu pólitísku landslagi.
Þó að upphaflega hafi verið einhver deilur innan bandalagsins, einkum milli hófsamari vinstriflokkanna og róttækari hliðar undir stjórn Mélenchon, hafa flokkar nú náð samstöðu. Lykillinn að þessum árangri var að finna sameiginlegan grundvöll og viðurkenna forgangsmál hvors annars. Flokkarnir hafa því gert samninga um mikilvæg málefni eins og félagslegt réttlæti, loftslagsbreytingar og lýðræðisumbætur.
Áberandi þróun í þessari samsteypu er að franski Evrópuþingmaðurinn Raphaël Glucksmann hefur gengið til liðs við hana. Hann er þekktur fyrir skýrar afstöðu til alþjóðlegra mála eins og átaksins í Gaza og stríðsins í Úkraínu og bætir nýju vídd við nýja vinstrikoalísiuna. Glucksmann leggur áherslu á að bandalagið vilji taka skýra afstöðu bæði á þjóðhags- og alþjóðavettvangi.