Úrskurðurinn undirstrikar nauðsyn þess að vernda grunnvatn enn frekar og staðfestir mikilvægi strangrar eftirfylgni umhverfiskrafna í landbúnaðargeiranum. Fyrir viku gerði Evrópusambandið einmitt ljóst að það muni herða aðgerðir gegn nítrátmengun jarðvegs og drykkjarvatns. Brussel hóf í síðustu viku brotaviljabætur gegn Írlandi, Flandri og Austurríki.
Þýska áburðarlöggjöfin hefur í mörg ár valdið mikilli umræðu, ekki aðeins milli náttúru- og umhverfisverndarsinna og landbúnaðarsamtaka, heldur einnig milli stjórnmálaflokka og milli sambandsstjórnar og sextán þýsku fylkjanna. Vegna þessa hefndarloka hafði baráttan gegn nítrátmengun áratugalangt í raun legið niðri. Eftir að Evrópusambandið hótaði loks milljóna sektum varð breyting á þessu.
Æðsti dómstóllinn hefur nú úrskurðað að ekki aðeins núverandi „rauðu svæðin“ þurfi að viðhalda, heldur þurfi einnig að herða reglur um áburð til að vernda vatnsgæði á árangursríkan hátt. Þýska mið-vinstri koalísjónin hefur þegar lagt fram tillögur um þetta. Bændur munu fljótlega verða skyldaðir til að mæla og halda skrá yfir áburðsnotkun sína og forðast sem mest að skaðleg efni komist út í umhverfið.
Landbúnaðar- og matvælaráðherra BMEL, Cem Özdemir, stendur því frammi fyrir erfiðri stöðu. Herðingarnar hans mæta mikilli andstöðu frá nokkrum þýskum fylkjum og landbúnaðarsamtökum. Gagnrýnin beinist einkum að efnahagslegum áhrifum og framkvæmd þyngri reglna á býlum bænda.
Özdemir íhugar nú að fresta innleiðingu nýrra reglna um áburð um nokkra mánuði, mögulega vegna fylkisvals sem fer fram í september. Þrjú fylki með sterka landbúnaðarsögu munu þá fara í kosningar og pólitískur næmni um þetta málefni er mikil.
Frestandið á að skapa svigrúm fyrir frekari samninga og aðlögun til að auka víðtæka stuðning í milliliðarnefnd. Í þeirri nefnd reyna fulltrúar fylkjanna og sambandsstjórnar að nálgast málamiðlun. Þessi ferill er flókinn og tímafrekur, en mjög mikilvægur til að finna sjálfbæra lausn.