Landbúnaðarsamtök í Noregi sýna áhyggjur af fríverslunarsamningi sem Osló hyggst gera við Bretland. Sérstaklega veldur það norska mjólkurvinnslu áhyggjum að Bretar nota nú eftir útgöngu sinni úr Evrópusambandinu færri gæðakröfur um matvæli.
Samningaviðræður milli London og Osló eru í síðasta áfanga. Noregur er ekki meðlimur í Evrópusambandinu en vinnur þó saman við ESB á mörgum sviðum, einkum alþjóðlegum (samnings)tengdum málum. Hins vegar hefur Noregur sinn eigin innflutnings- og útflutningssamning við ESB sem Bretar voru hluti af fram til síðasta árs.
Bretar hafa nú önnur gæðakröfur í mjólkur- og ostaframleiðslu og geta þar með framleitt (smágert ódýrara), sem gerir það að verkum að norska mjólkuriðnaðurinn gæti orðið fyrir samkeppnisþrýstingi innanlands. Fríverslunarsamningurinn mun skerða norsku sjálfbærnina og veikja tekjur í norska landbúnaðinum, að því er norsk mjólkurvinnsla segir.
Auk þess stríðir samningurinn gegn skuldbindingum um sjálfbærnimarkmið Sameinuðu þjóðanna, eins og heldur er fram. Þessi síðasta athugasemd vísar til gagnrýni ESB á Mercosur-samninginn, þar sem talið er að ekki hafi verið tekið nægilegt tillit til mengunar í brasilíska regnskógarhverfinu.
Viðskiptasamningurinn er afgreiddur fyrir luktum dyrum. Mannréttindayfirlýsing Sameinuðu þjóðanna um landbúnað (UNDROP, grein 13) segir að þeir sem verða fyrir áhrifum af viðskiptasamningi eigi rétt á að vera hlustaðir á. Þrátt fyrir það hefur landbúnaðargeirinn ekki fengið þann möguleika.
Alþjóðanefnd í Norwegian Farmers‘ and Smallholders’ Association (NBS) telur því að innflutningur á sjálfsproðuðum matvælum frá Bretlandi sé óæskilegur og þurfi að útiloka hann úr Brexit-samningi Noregs. NBS telur að Bretland eigi ekki að fá aukin innflutningskvóta fyrir kjöt og ost.