Sem orsök er vísað til kórónuveirufaraldursins þegar margir fengu sér gæludýr til að berjast við einmanaleika og einangrun, en eru greinilega ekki lengur með þörf fyrir þau.
Margir dýrahjálparstofnanir eru þegar yfir hæfileikum sínum og geta ekki tekið við nýjum dýrum nema í neyðartilvikum. Skortir fjárveitingar til viðhalds, stækkunar og umbóta á aðstöðu. Þetta hefur neikvæð áhrif á velferð þeirra dýra sem dvelja þar, að því er fram kemur.
Ástandið er undirstrikað með því að margar stofnanir geta ekki tekið við nýjum dýrum vegna ofgnóttar. Þetta setur ekki aðeins aukinn þrýsting á nú þegar álagða aðstöðu, heldur hefur einnig alvarleg áhrif á velferð dýranna.
Til að lina ástandið þarf meiri fjárhagsaðstoð frá bæði opinberum stofnunum og einkaframtökum. Þessi fjármunir eru nauðsynlegir til að bæta húsnæðið, veita læknisaðstoð og fæðu, og ráða fleiri starfsmenn til að annast dýrin.
Einnig er kallað eftir því að örva ættleiðingar og stuðla að ábyrgu gæludýrarekstri. Þannig geta dýrahjálparstofnanir gert pláss fyrir ný dýr í neyð. Þetta myndi þó krefjast samstillts átaks stjórnvalda, dýravelferðarstofnana og almennings.
Auk þess er lagt áherslu á að grípa þurfi til varúðarráðstafana til að draga úr fjölda villtra dýra. Þetta felur í sér að stuðla að tíðningar- og kastrunarverkefnum, útbreiða fræðslu um ábyrgð í gæludýraeign og takast á við orsakir vanrækslu og misnotkunar dýra.