Þýskaland hyggst hraða umbreytingu sinni yfir í meiri sjálfbæra orku til að verða minna háð jarðefnaeldsneyti eins og kolum og brúnkolum eða rússnesku olíu og gasi.
Innan tíu ára á framleiðsla sjálfbærrar vind- og sólarorku að hafa tvöfaldast, og yfir tuttugu ára tímabil á vindorkuver á hafi að skila tífalt meiri raforku.
Í svokölluðu „Páskapakkningu“ sem efnahags- og loftslagsráðherra Robert Habeck (Græningjar) kynnti á miðvikudag er einnig lagt til að auka töluvert framleiðslu lífgass. Þýskaland tekur þar með þátt í „orkupakkanum“ sem framkvæmdastjóri ESB, Frans Timmermans, kynnti síðasta mánuð í kjölfar innrásar Rússa í Úkraínu.
Áætlunin er málamiðlun í stundum umdeildri umræðu um lífmassa sem endurnýjanlegan orkugjafa. Talsmenn stefnunnar leggja áherslu á aukna framleiðslu lífgass til að draga úr háð rússneska gasi.
Einnig styður Þýska bóndasambandið (DBV) aukningu líforku en telur nýju áformin ekki ganga nógu langt. Þrátt fyrir viðleitni vantar enn fjárhagslegt færi á rekstri lífgasstöðva, að því er DBV segir.
Út frá sjónarhóli gagnrýnenda líforku ætti allt tiltækt akuryrkjuland fyrst og fremst að nýtast til matvælaframleiðslu frekar en fóðurs eða landbúnaðar eldsneytis. Svipaðar tillögur eru nú til umræðu á vettvangi ESB.
Þar sem nýting lífgass er möguleg án aukins landnýtingar, til dæmis með því að nota afgangsefni sem þegar eru til staðar, telja sérfræðingar að engar verulegar áhyggjur fylgi því.
Auk orkumálanna stuðlar Páskapakkningin samkvæmt landbúnaðarráðherra Cem Özdemir einnig að varðveislu og styrkingu dreifbýlis og bændatekna. Hann sér möguleika á sólarrafhlöðum og ljósaflfræði kerfum á nytjaland.
Þjóðverja bóndasambandið DBV er hins vegar minna bjartsýnt á það. Samkvæmt samtökunum ætti ljósaflorka „aðallega að vera á þökum til að vernda landbúnaðarland sem mest.“