Skortur á býflugum í landbúnaðarhéruðum í Bandaríkjunum takmarkar vöxt sumra uppskerutegunda, samkvæmt nýrri bandarískri rannsókn. Rannsóknin bendir til að hnignun frævunarvera geti haft alvarleg áhrif á matvælaöryggi heimsins.
Villtar býflugur, svo sem hummular, þjást af hnignun blómstrandi búsvæða, notkun skordýraeitra og sívaxandi loftslagsvandamálum. Af sjö ræktuðum tegundum sem voru rannsakaðar sýndu fimm fram á að skortur á býflugum hamlar vexti uppskerunnar. Vísindamenn frá Bandaríkjunum, Kanada og Svíþjóð könnuðu alls 131 akur varðandi býflugustarfsemi og magn uppskeru.
„Ræturnar sem fengu fleiri býflugur fengu umtalsvert meiri uppskeru,“ segir Rachael Winfree, vistfræðingur við Rutgers-háskólann og einn af aðalhöfundum skýrslunnar sem var birt af Royal Society. „Ég var hissa, ég bjóst ekki við að vöxturinn væri takmarkaður í svo miklum mæli,“ sagði hún við breska dagblaðið Guardian.
Rannsakendur uppgötvuðu að villtar innlendar býflugur annast ótrúlega stóran hluta af frævun, þrátt fyrir að þær væru að mestu án stuðnings gróðurs. Villtar býflugur eru oft árangursríkari frævarar en hunangsflugur, en rannsóknir hafa sýnt að margar tegundir eru á hröðu undanhaldi. Skammgolta humman var fyrsta býflugutegundin sem sett var á válista dýra í Bandaríkjunum fyrir þremur árum, eftir 87% samdrátt síðustu tvo áratugi.
Bandaríkin eru fremst í ýmsum landbúnaðarþáttum sem síðan eru eftirlíkingar annars staðar í heiminum, svo sem aukinni landbúnaðarstefnu, mikilli notkun skordýraeitra og rækta mikla einingareigu af einni tegund. Þetta er talið einn orsök þess að býflugustofnar sem eru mikilvægir fyrir þroskun uppskeru hverfa.
Samkvæmt Matvæla- og landbúnaðarstofnun Sameinuðu þjóðanna hefur magn uppskeru sem fer eftir skordýrum og öðrum frævarum aukist um 300% síðustu 50 ár. Skortur á frævun getur valdið því að ákveðnar grænmeti og ávextir verði sjaldgæfari og dýrari, sem leiðir til næringarvanda. Grunnfæða eins og hrísgrjón, hveiti og maís hefur hins vegar ekki áhrif, þar sem þau eru frævuð með vindi.
„Hunangsflugukúrar eru veikari en áður og villtar býflugur eru líklega fækkandi,“ segir FAO. „Landbúnaðurinn verður æ þéttari og býflugurnar færri svo að á endanum mun frævun takmarkast. Jafnvel þótt hunangsflugur væru heilbrigðar er áhættusamt að treysta svo mikið á eina býflugutegund. Það er fyrirsjáanlegt að sníkjudýr munu ráðast á þá einu tegund sem við höfum á þessum einræktuðu ökrum.“