En innan nokkurra daga var þessum reglum beitt í slíkum mæli að dómstóll – eftir kvörtunum dýravarnafélaga – hefur nú stöðvað undanþáguna.
Í lok nóvember samþykkti Sambandsumhverfisstofnunin (BAFU) umsóknir þriggja kantóna um að veiða alls tólf hjarðir. Það átti að mega gera á mánuðunum desember og janúar. Einungis veiðisjónarmenn og sérfræðiveiðimenn komu til greina í úlfaveiðunum.
Með þessu undanþágukerfi varð aftur leyfilegt að skjóta úlfi áður en þeir valda skaða. Úlfurinn er enn verndað dýrategund; einungis í rökstuddum tilvikum mátti veiða þá ef þeir fara yfir tiltekin mælikvarða.
Samkvæmt fyrstu talningu hefur síðan þá verið skotið átta af 44 öruggum úlfum í Graubünden og 14 af um 34 sem höfðu verið miðuð við í Wallis. Veiðileyfið sem nú hefur verið stöðvað leyfði að skjóta á sjö af 13 úlfahópum í Wallis, sem samsvarar um 34 dýrum af áætlaðri stofnstærð 90 til 120 dýra.
Á öllu Svisslandi eru nú 32 úlfahópar með samtals um 300 úlfa. Árið 2020 voru aðeins ellefu hjarðir með rúmlega 100 úlfum. Í kjölfarið hefur einnig fjöldi bóndadýra sem hafa verið drepin aukist: frá 446 árið 2019 í 1.480 í fyrra. Þetta er sérstaklega vandamál í suðurhluta svissnesku Alpanna þar sem eru margar fjárbeitilönd með kindum og geitum á afskekktum beitilandum.