Loftslagsstefnumaðurinn Frans Timmermans kynnti fyrstu regluverkið innan ESB um skipulagningu rekstrar- og tekjulíkans fyrir kolefnisbúskap. Með þessari svo kölluðu vottun er stigið fyrsta lögfræðilega skrefið í átt að að takmarka útstreymi CO2 í samræmi við loftslagsmarkmið Græna samkomulagsins.
Evrópukommissionin stefnir að samsetningu margra möguleika til að bindandi koltvíoxíð. Þar er t.d. hugsað um notkun byggingarefna úr við eða steinum sem framleidd eru úr steindöxluðu koltvíoxíði. Einnig má hugsa sér landbúnaðar-skogrækt og endurvökvun þurrkaðra og minnkaðra mórlendis.
„Við viljum að kolefnisbinding skapi nýjar og auknar tekjulindir fyrir marga bændur sem vilja gera meira fyrir líffræðilegan fjölbreytileika en eiga erfitt með að nálgast fjármögnun,“ sagði Timmermans.
ESB-kommissionin gerir greinarmun á skammtíma og langtíma bindingu koltvíoxíðs. Kolefnisbændur eru líklega einn af þeim möguleikum sem stofna til skammtímabindingar. Þar af leiðandi mega vottorð fyrir kolefnisbindingu í landbúnaði aðeins gilda takmarkaðan tíma.
Til þess að veita leyfi fyrir viðskipti með kolefnisvottorð setur Brussel fjögur skilyrði. Í fyrsta lagi þarf að vera hægt að mæla og staðfesta magn bundins koltvíoxíðs. ESB-kommissionin vonast til að nýta sér nútímatækni í gervitunglatöku við eftirlitið.
Í öðru lagi má ekki leyfa vottun fyrir þær landbúnaðarvenjur sem nú þegar eru algengar; einungis nýjar aðferðir eiga að njóta vottunar. Ýmsar landbúnaðarsamtök hafa þegar mótmælt þessu skilyrði þar sem þau telja það hindrun fyrir nýjungaæða bændur sem þegar eru að gera tilraunir með kolefnisbindingu. Slíkt myndi þá ekki lengur uppfylla skilyrði.
Fyrir landbúnaðinn er sérstaklega mikilvægt að koltvíoxíðið haldist að lágmarki í 10 til 20 ár í jarðveginum og að leyfin sem veitt verða séu jafnframt tímabundin. Auk þess má ný kolefnisbóndi ekki stofna líffræðilegum fjölbreytileika eða tegundavernd í hættu.
Um fjármögnun er ekki enn fjallað hjá Evrópukommissioninni þar sem þessi vottunarfasa er aðeins upphaf innleiðingarferlisins; enn þarf að afgreiða fjölda smáatriða. ESB-ríkin og þingnefndir Evrópuþingsins þurfa einnig að koma með álit sitt. Eftir það mun nefnd sérfræðinga vinna frekar úr kolefnisvottorðunum í öðru skrefi.