Frá norðurhluta Þýskalands hafa fyrstu nautgripirnir verið fluttir með langdrægum búfjárflutningi til Marokkó. Stjórnsýsludómstóllinn í Lüneburg hafnaði á miðvikudag kærumáli frá sambandslandinu Neðra-Saxlandi, eftir að búfjárflutningi yfir 500 nautgripa hafði þegar verið hafist við á þriðjudag.
Sambandslandsráðherrann hafði einnig áður í öðrum ferlum reynt að stöðva flutninginn vegna dýraverndar. Dómstóllinn sagði að sambandslandið hefði ekki sýnt fram á neinn brot á dýraverndarlögum.
Dómararnir sögðu að röksemdin (líklega dýraverndarbrestur í Marokkó) væri ekki sönnunarhæf fyrirfram. Þar að auki mátti ekki gera þýskt flutningsfyrirtæki ábyrgðaraðila að því, að þeirra mati.
Niðursaxland vísaði til nýlegs dóms frá Þýska sambandsráðinu (fyrri deild). Sá úrskurður sagði að sambandslöndin geta ekki gert sjálf úrskurði um slíka langdræga dýrflutninga, heldur þurfi leyfi fyrir slíkum flutningum að meðhöndlast á landsvísu.
Sambandslöndin Neðra-Saxland og Brandenburg eru áfram fremst í Þýskalandi þegar kemur að útflutningi lifandi dýra til landa utan Evrópu. Á hverju ári eru fluttir út um það bil 22.000 kálfar frá Neðra-Saxlandi og um 40.000 frá Brandenburg.
Aðrir sambandsríkisþjóðfélög banna slíkan útflutning að hluta eða setja sérstakar kröfur. Á undanförnum árum hafa sumum dýrflutningum til landa eins og Úsbekistan, Marokkó eða Kasakstan þegar verið bannað. Áhyggjur eru af því að ekki verði virt hvíldartími dýranna á löngum ferðalögum eða að skortur verði á fæðu og drykkjarvatni á hvíldarstöðvum.
Málið um landsvæðisbundin eða landslög varðandi landbúnað og dýravernd er stórt hindrun fyrir landbúnaðarráðherrann Julia Klöckner (CDU). Hún vill ekki aðeins halda í langt gengna svæðisbundna stjórnsýslu, heldur að miklar nýjar Evrópu landbúnaðarákvarðanir verði einnig fært til sambandslandanna.
Auk þess vill Klöckner ekki leggja nýjar dýraverndareglur á bændur og búmenn með skyldu, heldur setja þær sem sjálfboðaliðakerfi. Í þýskum fjölmiðlum segja margir sérfræðingar að óttast að þá eigi lítið eftir að verða úr kerfinu.