Frakkland má ekki lengur krefjast þess að á mjólkurumbúðum sé tilgreint að mjólkin komi frá Frakklandi. Samkvæmt hæsta franska dómstólnum var slíkt reglugerðarbrot ólöglegt þar sem enginn tengsl voru á milli uppruna og eiginleika vörunnar. Evrópudómstóllinn (HvJ) hafði áður sagt slíkt vera.
Árið 2017 hóf franska ríkið – að brýnu ábendingu franskra bænda – tveggja ára tilraunaverkefni varðandi merkingu á uppruna uninnar matvöru.
Þessi tilraun var framlengd árið 2019, þrátt fyrir mótmæli frá lagadeild ESB. Eftir mótmæli franska mjólkurframleiðslufyrirtækisins Lactalis vegna „markaðstruflunar“ hefur franska merkjamennskukröfunni nú verið aflétt.
Frönskir bændur gagnrýna harðlega ákvörðun hæsta stjórnarfrestsins. Franska bændasamtökin (FNSEA), samtök ungra bænda (JA) og samtök mjólkurframleiðenda (FNPL) lýsa ákvörðuninni sem „óásættanlegum skrefi aftur á bak“.
Evrópusambandið hyggst auka evrópska upprunamerkingu fyrir núverandi matvöru (ferskt kjöt, ávexti og grænmeti) yfir á nýjar vöruflokka (þar með talið mjólk) sem hluta af „bú til borð“-stefnu sinni.
Brussel framkvæmir nú hagnýtfærslugreiningu á merkimiða sem aðgreinir ekki á landsvísu, heldur milli „ESB“ og „ekki ESB“. Nokkur ESB-lönd eru á móti „þjóðlegum“ upprunamerkingum ef markmiðið er eingöngu að stuðla að „eigið matvæli“ og útiloka erlendan útflutning.