Í tveimur dómsákvörðunum hefur Evrópudómstóllinn nýlega kveðið upp dóm um tvö umdeild skilyrði sem Holland beitti varðandi alþjóðlega flutninga verðmæta í lífeyrismálum. Þetta tengist starfsmönnum sem hafa safnað lífeyri í hollenskri vinnu og vilja "flytja með sér" þann lífeyri þegar þeir fara í vinnu í útlöndum hjá erlendu lífeyrissjóði.
Eitt af skilyrðunum sem var lýst ógilt er að erlendur lífeyrissjóður má ekki bjóða upp á víðtækari möguleika á innlausn en í Hollandi. Ef greitt er út áður en lífeyristímabil hefst þarf í Hollandi að greiða tekjuskatt af upphæðinni. Að flytja og svo taka út fyrirfram lífeyri sem var safnaður í Hollandi var nánast ómögulegt sökum þessa skilyrðis.
Holland setti einnig það skilyrði að erlendi lífeyrissjóðurinn sem ætlunin var að flytja til þyrfti að samþykkja ábyrgð á innheimtu hollenskra skattaskyldna varðandi (framtíðar) lífeyrisgreiðslur. Næstum enginn sjóður vildi gefa slíka yfirlýsingu. Ábyrgðarskyldan átti að virka sem framtíðar innheimta til að koma í veg fyrir óæskilega notkun á skattalækkunum við uppbyggingu lífeyris.
Evrópusambandið taldi þessi tvö skilyrði brjóta í bága við réttinn til frjálsra vinnuafluttra vegna þess að Holland hindraði þannig að fólk tæki að sér starf í útlöndum. Þetta gilti einnig um útlendinga sem unnu í Hollandi en vildu eftir nokkur ár snúa aftur til heimalands síns.
Dómur Evrópudómstólsins þýðir að þessi tvö svið skilyrða mega ekki lengur koma fyrir í alþjóðlegum einstaklingsflutningum lífeyrisverðmæta. Fyrir Holland er eini möguleikinn á að kemur í veg fyrir skattalegar afleiðingar af fyrirfram greiddum lífeyri erlendis að gera samninga um skattamál við önnur lönd. Hins vegar eru engir slíkir skattasamningar við mörg lönd (ennþá).
Stórt lögfræðilegt deiluefni á milli Hollands og Evrópusambandsins er að Brüssel telur að varasjóðir hollensku lífeyrissjóðanna eigi að teljast sem hluti af hollenskum skattahæfi. Holland hafnar þessu og segir að lífeyriskerfið sé sameign atvinnurekenda og stéttarfélaga en ekki ríkisins. Í öðrum ESB-löndum er lífeyriskerfið (í gegnum ríkið) talið vera "skattar", en í Hollandi er það ásettur tekjustofn sem beinist að ákveðnum markmiðum ("frestað laun").
Ríkisráðherra fjármála Van Rij segir í yfirlýsingu að nú þurfi að laga nokkra þætti úr lífeyrislögum og skattalöggjöf. Til að stemma stigu fyrir þessum skattaleiðum mun skattayfirvöld fylgjast með hvaða lönd fólk flytur verðmæti til og hvaða upphæðir eru þarna á ferðinni.
Hvenær og hvernig þetta verður gert er ekki ennþá ljóst. Það mun þó liggja fyrir að Brüssel mun fylgjast með hvort Holland muni nú aðlaga lífeyrislögin að evrópskum rétti á þessum sviðum.