Ríkisstjórn Malta og leiguflugfélagið Ryanair höfðu farið fram á málsmeðferð vegna stuðnings úr endurreisnarsjóði covid þar sem það var talið geti valdið misrétti á samkeppnismarkaði.
Málið snerist um lögmæti fjárhagsaðstoðarinnar sem framkvæmdastjórn Evrópuveggsins hafði veitt Air France-KLM. Evrópudómstóllinn komst að þeirri niðurstöðu að framkvæmdastjórnin hefði með samþykkt sinni brotið gegn gerðum samningum og að hluti stuðningsins hefði ólögmætt farið til KLM.
Stuðningurinn fól meðal annars í sér verulegar lánveitingar og hlutabréfahlutdeildarlán, sem fyrst var samþykktur af framkvæmdastjórn Evrópusambandsins í aðskildum málum bæði fyrir Air France og síðar fyrir Air France-KLM, með útilokun annarra deilda fyrirtækisins. Dómstóllinn komst hins vegar að þeirri niðurstöðu að stuðningurinn hafði ekki aðeins nýst Air France heldur einnig Air France-KLM og hollenska dótturfélagi þess, KLM.

