Hæstiréttur Evrópu hefur ákveðið að Þýskaland geri ekki nóg til að vernda náttúruna. Dómarar ESB ákváðu að Þýskaland hafi brotið skyldur sínar samkvæmt Habitatrichtlijn. Evrópusambandið getur nú, ef þarf, gert Þýskalandi að greiða háar sektir.
Í raun var 88 svæðum ekki útnefnd sem verndarsvæði á réttum tíma til að viðhalda dýra- og plöntutegundum. Evrópusambandið hafði varað Berlín mörgum sinnum og vísaði málinu loks til Hæstaréttar Evrópu. Þessi niðurstaða er högg fyrir þýsku yfirvöldin og gæti haft víðtæk áhrif á náttúruvernd í landinu.
Afleiðingar þessarar ákvörðunar fyrir þýska landbúnaðinn er ekki hægt að vanmeta. Margir af þessum 88 svæðum eru í dreifbýli þar sem landbúnaður er mikilvæg efnahagsleg starfsemi. Dómsúrskurðurinn getur leitt til harðari reglugerða og takmarkana á landbúnaðarhætti í þessum svæðum til að endurheimta og varðveita náttúruleg búsvæði.
Þýska ríkisstjórnin verður líklega nú knúin til að grípa til róttækra aðgerða til að laga umhverfistjón. Þetta getur m.a. þýtt að landbúnaðarsvæði þarf að endurheimtast í upprunalegt náttúrulegt ástand, sem felur í sér verulegar kostnaðarálagningar fyrir landbúnnaðinn.
Umhverfissinnar og náttúruverndarsinnar fagna ákvörðun Hæstaréttar Evrópu sem sigri fyrir náttúruna og líffræðilegan fjölbreytileika í Evrópu. Þeim er þó líka ljóst að þetta er aðeins byrjun langvarandi ferils til að endurheimta skaða sem hefur verið valdið náttúrulegum búsvæðum og líffræðilegum fjölbreytileika í Þýskalandi.
Ein af ástæðunum fyrir því að verndarsvæði voru ekki útnefnd og framkvæmd ekki nægilega virk er sú staðreynd að hluti af þýsku landbúnaðar- og náttúrustefnunni er á forræði sambandsstjórnarinnar í Berlín en aðrir (frekar umfangsmiklir) hlutar eru undir stjórn sextán þýsku fylkjanna. Svipað gerðist fyrir nokkrum árum varðandi þýska áburðar- og nítratstefnu sem Berlín þurfti að breyta eftir háar sektir frá Evrópu.