Þýskaland er nú samt tilbúið að halda áfram viðræðum við lönd Evrópusambandsins um stofnun evrópsks bankasamstarfs og innleiðingu evrópsks innlánatryggingakerfis. Þetta er mikilvæg þýsk málamiðlun, þar sem Þjóðverjar höfðu áður hindrað slíka víðtæka tryggingu fyrir sparifé. Berlín óttast að fjárhagslega sterkir aðilar þurfi oftar og fyrr aðstoða veikari aðila.
Þýski fjármálaráðherrann Olaf Scholz kynnti þetta tillögu í innsendri grein í viðskiptablaðinu Financial Times. Ráðherrann undirstrikar að þetta sé „ekki lítil skref“ fyrir Þjóðverja að vera opnir fyrir evrópskri sparitryggingu. Hann mun án efa ræða tillöguna einnig í dag með fjármálaráðherrum evruríkja.
Þýska áætlunin er í raun slakari útgáfa af fyrri tillögu frá Evrópusambandinu frá 2017. Sú áætlun náði ekki að þróast frekar vegna mótstöðu þýskra banka. Einnig í Hollandi voru ekki allir hlynntir þessum áformum.
Þó setja Þjóðverjar enn mörg skilyrði, en árangursríkara (með réttu, nánast skylt) samstarf banka í ESB-ríkjunum hefur lengi verið markmið margra embættismanna ESB. Einnig er nálgunin að sterkustu ríkjarnir beri þyngstu byrðarnar oft talað um af mörgum stjórnmálamönnum, en fjárhagslega heilbrigð ríki eru enn treg til að bera stærstan hluta kostnaðarins.
Fyrst og fremst verði samkvæmt Scholz að koma á sameiginlegum reglum fyrir aðstæður þegar bankar lenda í vanda. Hann telur að bankavandamál skuli fyrst leyst með núverandi, landsbundnu innlánatryggingakerfi í viðkomandi landi. Eftir að það stenst ekki, eigi að beita evrópsku tryggingunni.
Stóru bankarnir í Sambandsríkinu bregðast nú jákvætt við. „Tímasetning frumkvæðisins er vel valin,“ sagði Martin Zielke, forstjóri Commerzbank. Hann telur að þakk sé að hafa tilkomið þeim Evrópusambandsformanni, Þjóðverjanum Ursulu von der Leyen, að umræðan hafi endurvaknað og að nú séu skrifaðar línur.
Hollenski fjármálaráðherrann Wopke Hoekstra fagnar því að Þýskaland vilji stofna evrópskt innlánatryggingakerfi. Stofnun kerfisins hefur verið á borðinu síðan í lok árs 2015 en hefur hingað til að mestu verið blokkuð af Þýskalandi. Berlín óttast ábyrgð á mistökum í bankamálum í öðrum löndum, með sérstakri tilliti til fyrri kreppu í Grikklandi.
Fyrst og fremst er fyrir Þýskaland og Holland mikilvægt að bankarnir hreinsi fjármálareikninga sína og dragi úr áhættu „slæmra lána“ með aðgerðum frá sínum ríkisstjórnum. Holland hefur lengi lagt áherslu á að ríkisbréf eigi ekki að vera talin áhættulaus fjárfesting. Fyrir lönd eins og Ítalíu, þar sem margir bankar kaupa ríkisbréf frá eigin ríkisstjórn, er þetta viðkvæmt mál.