Brussel telur að matarsóun í þessum greinum eigi að minnka að minnsta kosti um 10 prósent, og í smásölu, veitingahúsum og heimilum um 30 prósent.
Samkvæmt fráfarandi landbúnaðarráðherra Piet Adema er þessi nýja skylda verulega minni en 50 prósent (fyrir smásölu og neytendur) sem Holland og önnur ESB-lönd hafa nú þegar sett sem markmið. Þess vegna mega ESB-lönd halda núverandi eigin reglugerðum sínum ofan á skyldu ESB-ráðsins.
Holland telur jafnframt að markmiðið eigi einnig að ná til frumframleiðslugeirans, eins og landbúnaðar, garðyrkju og búsóknar. Evrópusambandið vill hins vegar ekki samþykkja það eins og er. En í kjölfar ræðu Adema sögðu matvarutæknimálaumboðsmaður Evrópu, Stella Kyriakides, og formaðurinn frá Spáni, Luis Planas, að eftir nokkur ár geti markmið fyrir land- og garðyrkju einnig orðið möguleg.
Matsóun í landbúnaði, svo sem slæm uppskeru, sé samkvæmt sambandsins oft óhjákvæmileg. Auk þess séu engar vísindalega staðfestar tölur um það ennþá. Evrópusambandið segir þó vitað að mest (70%) af sóuninni myndist í vinnslu, smásölu, veitingahúsum og heimilum og því hafi markmið fyrir landbúnað minna vægi.
Holland telur auk þess að landbúnaðurinn eigi að halda eigin skrár yfir matartapi sínu. „Þetta til að vernda greinina gegn því að vísa ábyrgð á sóunina til annarra aðila síðar í keðjunni, í samræmi við árangursríka valfrjálsa hollenska eftirlitskerfið,“ sagði Adema.
Eurostat segir að árlega séu um 89 milljónir tonna af mat í löndum ESB (131 kíló á íbúa) hent. Í Hollandi er meðaltal þess matar sem hent er um 34,3 kíló á hvert mannsbarn, þar af eru nær 5 kíló enn ósnert, í skel eða umbúðum. Heimili sóa samtals um 10 prósent af vikulegum innkaupum sínum, með meðalgildi 120 evrur á mann á ári.