Á meðan á samræðum stóð lögðu margir ráðherrar áherslu á að landbúnaður væri grundvallaratriði fyrir matvælaöryggi og þróun dreifbýlis. Samkvæmt þeim væri rangt ef fjármálaráðherrar eða ríkisstjórnarleiðtogar myndu ákveða um endurskiptingu eða niðurskurð á landbúnaðarbúskapnum. Reynsla er sú að fjárlagastjórnandi Piotr Serafin og framkvæmdastjórnarkona Ursula von der Leyen taka að mestu ákvörðun um þetta.
Landbúnaðarráðherrann Christoph Hansen fór ekki í smáatriði af samræðunum að þeim loknum, en benti þó á að í nýju evrópsku landbúnaðarstefnunni (frá 2027) verði að taka tillit til hugsanlegs nýs viðskiptasamnings eða aðildar ESB að Úkraínu.
Umræður fara fram á undan tillögu sem framkvæmdastjórnin mun leggja fram 16. júlí fyrir nýja langtímaváætlun. Órói ríkir vegna orðróms um að fjármagn úr landbúnaðarsjóði gæti verið flutt til annarra forgangsmála, svo sem varnarmála eða stafrænna mála. Þar yrðu ýmsir núverandi sjóðir og fjárveitingar sameinaðir, og hvert land fengi eina fjárstreymi sem það gæti sjálft ráðstafað yfir.
Í því tilfelli steðjar hætta að önnur stoð sameiginlegrar landbúnaðarstefnu Evrópu (fyrir þróun dreifbýlis) verði tekin upp í þetta eina styrkjaflæði á hvert land. Þetta er um það bil fjórði hluti af núverandi fjárstreymi fyrir landbúnað ESB.
Nýlega hefur fyrrverandi framkvæmdastjórnarfulltrúi Draghi í skýrslu um evrópska efnahaginn hvatt til meiri stuðnings við atvinnulífið og framkvæmdastjóri Ursula von der Leyen hvatt til mun meiri evrópsks varnarsamstarfs.
Í ljósi þessa hefur landbúnaðarhagsmunasamtökin Copa-Cogeca hafið umfangsmikla undirskriftasöfnun. Samtökin vara við „hættulegum“ tillögum framkvæmdastjórnar sem myndu grafa undan uppbyggingu og magni landbúnaðarsamráðanna.
Í Lúxemborg komu ráðherrarnir einnig að samkomulagi um nýjar reglur um skógræktarstjórnun. Tillagan var upphaflega ætluð til að styrkja sjálfbæra skóganýtingu og náttúruvernd, en var á ósk nokkurra landa mjög veikluð.
Samkvæmt framkvæmdastjórninni er endanlegt niðurstaða nú svo veikluð að hún íhugar að fella reglugerðina niður í heild. Upphafleg umhverfismarkmið og eftirlitskerfi hafa að mestu verið tekin út, sem getur leitt til alvarlegs umhverfisskaða.
Landbúnaðarráðherrarnir gáfu breytingarnar réttlætingu sem „nauðsynlegt einfalda ferli“. Þeir telja að skógræktaraðferðir eigi að vera vinnanlegar og viðráðanlegar fyrir landeigendur. Sérstaklega voru stjórnsýslubyrði taldar hindrandi.