Samkvæmt rannsakendum ESB vekur núverandi ástand spurningu um hvort gildandi reglur séu raunhæfar.
Á hverju ári eru rúmlega tugir milljóna nautgripa, svína, fjár, geita, alifugl og hesta fluttir til ræktunar, fitjunar eða slátrunar. Samkvæmt reikningsskýrsluhöfundum stafar þetta af því að dýraflytjendur reyna að nýta verðmun á milli ESB-aðildarríkja til fjárhagslegra hagsbóta.
Í greiningu sem birt var á mánudag varpaðu úttektarmenn ESB ljósi á þróun í dýraskiptingum. Þeir benda á að landbúnaður dýra er ekki jafndreifður á milli ESB-ríkja og landshluta, og dýraeigendur sérhæfa sig oft í ákveðinni tegund eða framleiðsluþrepi. Þar að auki hefur fækkað í bændabýlum og sláturhúsum, sem hafa jafnframt stækkað.
„Löggjöf ESB um dýraflutninga er ekki framfylgt á sama hátt í aðildarríkjunum, sem leiðir til þess að flutningsaðilar gætu nýtt sér lagagöt í tengslum við mismunandi innleiðingu refsinga innanlands,“ segir Eva Lindström, meðlimur reikningsstofnunarinnar sem leiddi rannsóknina.
Hætta er á að flutningsaðilar kjósi lengri leiðir til að forðast lönd þar sem reglur ESB eru stranglega framfylgtar. Úttektarmenn leggja áherslu á að hægt sé að draga úr neikvæðum áhrifum með því að minnka fjölda og lengd flutninga.
Þeir benda einnig á valkosti við flutning lifandi dýra. Í sumum tilfellum að slátur megi nálgast framleiðslustaðinn betur: með því að nýta staðbundin og farsæl sláturhús myndi dýraskiptingar að hluta til fækka og umhverfisáhrif minnka.
Neytendur gegna einnig mikilvægu hlutverki við að ýta undir breytingar. Í könnun kom í ljós að sumir eru tilbúnir að borga meira fyrir kjöt, en aðeins ef þeir vita að dýrin hafa haft gott líf. Samkvæmt úttektarmönnunum myndu neytendur taka upplýstari ákvarðanir ef fræðsla væri bætt. Þetta mætti ná fram með samevrópsku merkiskerfi fyrir dýravelferð.