Í ESB geta vín verið rauðvín, hvítvín eða rósavín, en sjaldan er um að ræða „græna“ vínræktun, segir EES.
Evrópski endurskoðandinn harmar að vínapólitík hafi þrátt fyrir miklar fjárhæðir varla stuðlað að betra umhverfi. Á meðan á landbúnaðarpólitík er tekið hlutfallslega stóran þátt af fjármunum fyrir vistkerfisskipan og náttúruvernd, er innan víniðnaðarins aðeins merkt um fimm prósent af styrkjunum til þessara þátta.
Fjárhagsleg stuðningur leiðir einnig aðeins smávægilega til bættrar samkeppnisstöðu gagnvart löndum utan ESB.
Á síðustu tíu árum hefur verið varið um 500 milljónum evra árlega úr sjóðum ESB til aðstoðar vínræktendum, en lítið er um sannanir þess að fjárhagslegur stuðningur hafi raunverulega gagnast loftslagsmálum eða iðnaðinum í heild, að því er Evrópska endurskoðunarskrifstofan (EES) kemst að.
Í ramma sameiginlegrar landbúnaðarstefnu geta vínframleiðendur fengið fjárhagslegan stuðning til að endurskipuleggja víngarða sína, gera þá samkeppnishæfari og setja upp kerfi til að minnka vistspor sitt.
Fimm lönd sem skoðuð voru af eftirlitsaðilum – Spánn, Frakkland, Ítalía, Grikkland og Tékkland – námu 70% af endurskipulagningargreiðslum ESB. Fjármögnunin var einfaldlega samþykkt fyrir öll hæf beiðni, án þess að beita „viðmiðum til að velja verkefni til að auka samkeppnishæfni“, að sögn eftirlitsaðila.
„Í framkvæmd beindust verkefnin ekki að því að draga úr loftslags- og/eða umhverfisáhrifum vínræktunar. Undir ákveðnum kringumstæðum sáum við að þau gátu jafnvel haft þvert á móti áhrif, eins og að fara yfir í ræktun af tegundum sem þurfa meiri vatn, eða að setja upp kerfi fyrir áveitu,“ segja endurskoðendur.
„Að stuðla að samkeppnishæfni víniðnaðarins er grundvallaratriði og sérstaklega mikilvægt fyrir ESB, en það þarf að fara saman við meiri umhverfis sjálfbærni,“ segir Joëlle Elvinger, fulltrúi EES sem leiddi eftirlitið. „Að minnsta kosti getum við fullyrt að ESB þarf að ná meiri árangri í báðum markmiðum.“