Evrópusambandið veitir Bretlandi, eins og búist var við, allt að þrjá mánuði frest á Brexit. Þetta tilkynnti ESB-forseti Donald Tusk. Bretar geta þó einnig farið fyrr en 31. janúar ef skiptingarsamningurinn hefur verið samþykktur af neðri deild þingsins fyrr.
ESB-ambússadorar þeirra 27 annarra aðildarríkja samþykktu í morgun þann þriggja mánaða frest sem breski forsætisráðherrann Johnson óskaði eftir. Með þessu er harður Brexit án samnings 31. október endanlega kominn í veg fyrir.
Franska ríkisstjórnin hafði áður gefið í skyn að hún vildi styttri frest, en samþykkti þó þrjá mánuði. ESB setur þó sem stranga kröfu að ekki verði opnað aftur samninginn um fráhvarfsskilmála sem gerður var við Johnson fyrr í þessum mánuði.
Þrátt fyrir andmæli frönsku ríkisstjórnarinnar gegn þriggja mánaða frestinum virðist núverandi afstaða um „en hann má líka ganga í gagnið fyrr“ nægja fyrir París. Ef breska þingið nær samkomulagi um fráhvarfsreglur gæti Brexit orðið að veruleika fyrstu dag næsta mánaðar, til dæmis 1. desember.
ESB virðist gera ráð fyrir að enginn samningur um Brexit sé alls ekki valið 31. október. Þetta Brusselarákvæði býður breskum forsætisráðherra Boris Johnson von til að geta haldið nýjar kosningar enn á þessu ári, að því gefnu að hann fái stuðning hluta stjórnarandstöðunnar.
Síðar í dag hyggst forsætisráðherrann Johnson aftur leggja fram tillögu um að halda fyrirfram kosningar til þingsins. Stjórnarandstaðan í neðri deild vill aðeins taka þátt ef öruggt er að enginn skaðlegur Brexit án samnings muni eiga sér stað og ef þingið hefur samþykkt öll tengd bresk lög.
„Tengd lögin“ geta skapað mikla erfiðleika, þar sem til dæmis er enn ekki ljóst hvaða gerð viðskiptasamnings eigi að koma á milli Bretlands og ESB. Slíkar samningaviðræður gætu tekið allt að þrjú ár. Sérstaklega vinnur stjórnarandstöðuflokkurinn Verkamannaflokkurinn að því að hluti breska efnahags- og viðskiptalífsins verði áfram tengdur við ESB á einhvern hátt.
Þá hafa tveir stjórnarandstöðuflokkar, Lib Dems og Skosku þjóðernissinnar, lagt fram eigin tillögu um fyrirkomulag fyrirframkosninga. Með henni fer stjórnin yfir kosningunum af þingi og ekki lengur af íhaldsstjórninni. Sú tillaga getur aðeins náð meirihluta ef nokkrir tugir bakgrunnsdissidenta úr Verkamannaflokknum styðja hana. Inna Verkamannaflokksins ríkir, líkt og í íhaldsflokkunum sem sitja í ríkisstjórn, mikil sundrung meðal þingmanna um hvort segja eigi upp aðild að ESB eða ekki.
Í kenningu er enn mögulegt að þessir tveir flokkar nái sameiginlegu samkomulagi við íhaldsflokkinn, en miðað við núverandi pólitíska ágreining og fjandsamlega afstöðu bresku flokkanna virðist það útilokað.
Nýlegar skoðanakannanir sýna að hugsanlegur skaði fyrir íhaldsflokkinn er mun minni þar sem forsætisráðherrann Johnson „hefur samt náð einhverju fram“. Verkamannaflokkurinn mun hins vegar tapa miklu fylgi þar sem margir andstæðingar Brexit munu líklega kjósa Lib Dems eða Skosku þjóðernissinna eða Græningja sem munu leiða kosningabaráttu fyrir áframhaldandi þátttöku í ESB.