Endurskoðendurnir hafa gert rannsókn í fjórum ESB-löndum á greiðslum úr samheldnisjóði og landbúnaðarstyrkjum, sem saman eru stærstu útgjöld ESB. Rannsakendurnir segja að mjög takmarkaður aðgangur sé að opinberum upplýsingum um umfang hagsmunaárekstra við stjórnun ESB-útgjalda.
Engin skýrni er heldur um umfang og tíðni þessa konar árekstra. Ekki eru öll brot tilkynnt Brussel, eða þau greinast og leiðrétt á landsvísu áður en nefndin biður um fé.
Samkvæmt núgildandi reglum ESB eru allir sem koma að ESB-styrkjum (á ESB- og landsvísu) skuldbundnir til að forðast hagsmunaárekstra. Ef grunur leikur á eða staðfestur er hagsmunaárekstur verður viðkomandi stjórnvald að tryggja að viðkomandi sé ekki áfram með ábyrgð á þeim verkefnum.
Evrópska Endurskoðunardeildin segir að í mörgum ESB-löndum sé undirritun svonefndra „eigin yfirlýsinga“ algengasta aðferðin til að forðast hagsmunaárekstra. Ítrekað hefur komið í ljós að mörg ESB-lönd bregðast aðeins við þegar misnotkun hefur þegar átt sér stað.
Rannsakendurnir fundu ennfremur að í fjórum löndunum sem voru rannsökuð (Þýskaland, Ungverjaland, Malta og Rúmenía) voru eigin yfirlýsingar ekki skylda fyrir ráðherra sem þó voru þátttakendur í ákvörðunum um ESB-verkefni og úthlutun ESB-styrkja.
Endurskoðendurnir telja að ESB-löndin leggja mikla áherslu á að finna hagsmunaárekstra við eigin opinberar innkaupaferli en gefa of lítið vægi þeim veikleikum sem kunna að vera í eigin ferlum og verklagsreglum.