Frakkland fer með formennsku í Evrópusambandinu næstu sex mánuði. Þessi tímabundna formennska mun einkum snúast um Framtíðarfundinn um nútímavæðingu fjárlaga og ferla innan ESB.
Auk þess vill franski forsetinn Manuel Macron stórauka umfang verkefna ESB á alþjóðlegum efnahagsvettvangi, en ekki öll ESB-lönd taka vel í það.
Eftir nýlegar ákvarðanir um nýja Sameiginlega landbúnaðarstefnu (GLB) má lítið búast við róttækum nýjum ákvörðunum á landbúnaðarsviðinu undir franskri formennsku. Franski landbúnaðarráðherrann Julien Denormandie þarf samt að hefja innleiðingu fyrstu measures frá bændi til borðs, en ber jafnframt að tryggja að framkvæmdastjórinn Janusz Wojciechowski haldi ekki of miklum krafti.
Fyrir landbúnað má vænta hagstæðustu breytingarinnar úr nýjum viðskiptasamningum. Frakkland vill vernd gegn innflutningi (ódýrari) matvæla sem eru ekki framleidd samkvæmt evrópskum (umhverfis-)viðmiðunum. Með gagnkvæmnisreglunni fyrir innflutning og eigin framleiðslu vill Frakkland koma í veg fyrir að umhverfis- og loftslagslög ESB veikji samkeppnishæfni evrópskra bænda í framtíðinni.
Denormandie varar við því að Græna sáttmálinn eigi alls ekki að leiða til þess að framleiðsla flytjist úr ESB. Í Frakklandi ríkir víðtæk samstaða um að vernda innanlandsmarkaðinn fyrir nautakjöti og að frjálsviðskiptasamningurinn við Suður-Ameríku Mercosur-löndin eigi því ekki að taka gildi.
Hin nýja franska formennska hyggst einnig setja innflutning á skógareyðingarlausu soja, pálmaolíu og nautakjöti á dagskrá, en ólíklegt er að umhverfisráðherrar ESB nái saman um sameiginlegt álit í júní. Umhverfisráðherrar taka einnig ákvörðun um stefnu í jarðvegsvernd, en þar er ekki hægt að taka ákvörðun enn, einkum þar sem álitin innan ESB-ríkja eru enn mjög mismunandi.
Viðskiptasamningarnir sem að nú eru í viðræðum við Nýja-Sjáland og Ástralíu munu líklega mæta sérstökum ágreiningi í Frakklandi vegna samkeppni við lífræn dýraafurðir í landinu. Samkvæmt franskri túlkun er neysla á innlendum vörum föðurlandsskylda.
Frakkland vill því skipta út soja-innflutningi fyrir aukin sojaplöntuækt innan ESB. Hærri innflutningur á matvælum, einkum grænmeti og ávöxtum, er líka stórt vandamál í Frakklandi. Innflutningur matvæla hefur meira en tvöfaldast þar á síðustu tuttugu árum.
Matur sjálfum sér nægur er af strategískum mikilvægi í Frakklandi. Fyrir Frakka er matarsjálfbærni mál þjóðarleiðsagnar og merki um pólitískan styrk landsins.