Fjármálaráðherrar ESB náðu í Lúxemborg samkomulagi um stofnun sérstakrar stuðningssjóðs fyrir lönd ESB sem nota evru sem gjaldmiðil. Sá sjóður sem nú er lagður til er veikur skuggi af stærstu áformum franska forsetans Macron, sem vildi stóran sjóð utan fjárlaga ESB og utan ákvörðunartöku innan ESB.
Þriggja ára samningaviðræður hafa farið fram um gerð og fjármögnun Fjárlagastofnunar fyrir samræmingu og samkeppnishæfni (BICC), eins og fjárhagsáætlunin heitir formlega. Tólið er ætlað til uppbyggingarumbóta og fjárfestinga til að styrkja evrusvæðið, en er skýrt ekki „fjárlög evrusvæðisins“.
Hollenski fjármálaráðherrann Wopke Hoekstra hefur frá upphafi staðið gegn sérstöku féstreymi fyrir evrulandanna. Enn fremur var ekki ljóst hvaðan peningarnir ættu að koma í dag. Samkvæmt ráðherra Hoekstra hafa nú í Lúxemborg verið „gerðir góðir áfangar í betri nýtingu ESB-fjár með því að tengja fjárhagsáætlun umbótum“.
Um umfang „pottsins“, sem kemur úr langtímafjárlögum Evrópusambandsins 2021 til 2027, þurfa samningarnir enn að hefjast. En búist er við að ekki verði meira en 20 milljarðar evra fyrir sjö ár fyrir nítján evrulöndin. Einnig hafa verið gerðar samkomulag um aðgang að sjóðnum fyrir lönd sem eru ekki á evrusvæðinu.
Þá virðist einnig vera einhver framför í því að innleiða evrópska „netgjaldtöku“ sem Frakkland tók í notkun fyrr á þessu ári. Þegar ekki tókst að ná samkomulagi innan ESB gerðu Frakkar það sjálfir. Nú hefur Ítalía líka kynnt skatt á „þverríkjasamkomulagar um hagnað“. Samkvæmt Ítalíu á skatti að vera greiddur í því landi þar sem tekjurnar og hagnaðurinn eru aflaðir.
ESB-lönd sem hikandi stóðu gagnvart nýrri stafrænu skattheimtu ákváðu áður að slík aðgerð ætti að gilda á heimsvísu, og fyrst ef það tekst ekki ætti ESB að taka hana upp. Einmitt í þessari viku tilkynntu skattasérfræðingar OECD að slík netgjaldtaka sé hugsanleg.