Frelsun landverðanna kemur í kjölfar atvika þar sem indverskur verkamaður lést í vinnuslysi nálægt Róm. Þetta atvik hefur vakið umræður um slæmar vinnuaðstæður í ítalska landbúnaðargeiranum.
Ítalska stjórnin hefur, í kjölfar þessa slyss, hert eftirlit með ólögmætri vinnu og misnotkun í landbúnaðargeiranum. Þetta er gert nokkrum sinnum á ári, en kerfisbundið er lítið gert til að stöðva umfangsmikla leigu á ólöglegum erlendum vinnuafli á ítalska landsbyggðinni.
Landverðirnir í Veróna unnu sjö daga vikunnar, tólf klukkustundir á dag, fyrir láglaun upp á aðeins fjögur evrur á klukkustund. Lögreglan komst að því að sumar verkmenn þyrftu að borga 13.000 evrur fyrir ekki til staðar vinnuleyfi.
Eignir að verðmæti 475.000 evra tveggja grunaðra voru kyrrsettar. Þessir einstaklingar eiga tvo landbúnaðarbæi án formlegra starfsmanna.
Þetta mál er hluti af stærra vandamáli vinnuþrælkunar í Evrópu, þar sem fólk á flótta vinnur oft við hörmungar í lágreknum geirum eins og landbúnaði. Ítalía glímir við vinnuaflsskort, líkt og mörg önnur Evrópulönd, sem hluti er samin afflutningi fólks frá öðrum löndum.
Ítalska ríkisstjórnin hefur lofað að beita harðari aðgerðum gegn fyrirtækjum sem brjóta af sér með slíkum aðferðum og kynnt aðgerðir til að bæta verndunarstöðu flóttafólks á vinnumarkaði. Þetta felur meðal annars í sér strangara eftirlit og harðari refsingar fyrir misbresti.
Vandamálið um vinnuþrælkun takmarkast ekki við Ítalíu. Það er útbreitt vandamál um alla Evrópu og krefst samhæfðra aðgerða á alþjóðlegum vettvangi. Flóttafólk frá Indlandi, Afríku og Austur-Evrópu eru oft viðkvæm fyrir misnotkun vegna ótryggðar löglegra stöðu og skorts á vernd.
Alþjóðleg samtök og vinnuréttarsinnar krefjast betri verndar fyrir flóttafólk og strangari framkvæmd vinnulöggjafar til að koma í veg fyrir misnotkun. Einnig er krafist betri upplýsingagjafar til flóttafólks um réttindi þeirra og áhættu ólögmætrar vinnu.