Vegna strangra reglna frá stórum matvælaframleiðendum og birgjum er hollenskum matvörubúðum nú ómögulegt að versla í stórum stíl erlendis þegar vörur eru seldar á lægra verði þar. Matvörubúðir eru þvingaðar til að leggja inn pöntunir sínar hjá hollensku starfseiningunni hjá viðkomandi framleiðanda.
Jafnframt verða sjálfsafgreiðslubúðir fyrir áhrifum. Fyrri rannsóknir hafa sýnt að atvinnurekendur verða fyrir slíkum takmörkunum á 1 af hverjum 25 keyptum vörum. Þetta leiðir til um 10% hærra verðs. Neytendur um alla Evrópu gætu sparað árlega 14 milljarða evra ef allar takmarkanir á innkaupum yrðu afnumdar.
Þessi átta lönd undir forystu hollensku atvinnuveganefndarinnar, Micky Adriaansens (með Belgíu, Danmörku, Grikklandi, Króatíu, Lúxemborg, Slóvakíu og Tékklandi), telja að ESB þurfi að taka á þessum óþarfa verðmunum.
Innkaupadiskriminering er formlega bönnuð, en með samkeppnislögunum er hægt að bregðast aðeins við henni að þeim tíma liðnum. Jafnframt er sönnunarbyrðin flókin. Frjáls vöruviðskipti eru einn mikilvægasti grunnurinn í frjálsum viðskiptum millli ESB-landanna. Matvörubúðir geta aðeins komist hjá þessu með því að líma erlendu merkjunum fylgir merki í þeirra eigin tungumáli yfir þau.
„Að afnema viðskiptahindranir ætti að vera forgangsverkefni fyrir innri markaðinn. Þetta stuðlar að því að halda neytendaverði á matvöru og ómatvörum sanngjörnu. Sérstaklega mikilvægt á tímum hás neytendaverðs,“ segir atvinnuveganefndarministerinn Micky Adriaansens.
Áhyggjur sem Holland hefur aftur vakið eru ekki nýjar. Árið 2019 refsaði Brussel stærstu bjórframleiðanda heims, AB InBev, sekt upp á 200 milljónir evra vegna hindrunar á ódýrari bjórinnflutningi til Belgíu frá Hollandi.

