Nýja skýrsla Skipulags fyrir efnahagslegt samstarf og þróun (OECD) bendir einnig á að ESB hafi vissulega metnaðarfulla Green Deal-stefnu, en hún nái ekki nægilega góðum árangri.
Í yfirliti „Policies for the Future of Farming and Food in the European Union“ eru gefnar ráðleggingar fyrir nýja landbúnaðarstefnu ESB fyrir tímabilið 2023-2027. Tekið er fram að matvæla- og landbúnaðargeirinn standi á „viðkvæmum tíma“ þar sem hann þarf að takast á við loftslagsbreytingar, kreppur eins og Covid-19 faraldurinn og stríðið í Úkraínu. Þá stefnir Brussel einnig að því að tryggja bæði mataröryggi og vistfræðilega sjálfbærni.
Yfirlitið yfir síðustu tíu ár sýnir að landbúnaðarafköst í ESB-ríkjunum hafa aukist hægar en í öðrum OECD-ríkjum um heim allan. Árangur matvæla- og landbúnaðargeirans hvað varðar vistfræðilega sjálfbærni „hefur ekki batnað í samræmi við væntingar“. Þetta er ekki vegna skorts á metnaði eða fjármagni, heldur vegna stefnumótunar og framkvæmdar hennar.
Samkvæmt sérfræðingum OECD ættu 27 ESB-ríkin að tengja styrki úr sameiginlegu landbúnaðarkerfi sínum mun beintari við tekjur bænda. Þá ætti Brussel að hætta að styrkja landbúnaðaraðgerðir sem rekast á við aðrar markmið ESB eða viðhalda óæskilegum aðstæðum.
„Nýlegar breytingar á Samanlögðu landbúnaðarkerfi (GLB) hafa breytt því hvernig aðstoð er veitt, en það hefur aðeins leitt til stigvaxandi framfara,“ segir í skýrslunni. Því er mælt með því að veita bændum meiri öryggi með því að stækka valkvæðar árlegar vistkerfáætlanir yfir í „fjölárlegt mat á árangri“. Einnig er þörf á nýrri nálgun til að veita umhverfisþjónustu.
Skýrslan bendir einnig á skort á aðgengilegum gögnum um tekjur bænda í öllum ESB-ríkjunum – aðeins Írland og Holland safna slíkum upplýsingum núna. OECD segir að því fylgi að ekki sé hægt að bera saman tekjur bænda við aðra atvinnugreinar.