Evrópskir styrkir til að bæta landsbyggðina ná ekki til allra staða með árangri. Í þriðjungi tilfella entust fjármagnaðar verkefni ekki í fimm ár, jafnvel þó stórar fjárhæðir hefðu verið lagðar í þau. Hins vegar tókst það hjá stórum innviðaátökum eins og lagningu fráveitna, vegi, brúm og veggöngum, samkvæmt rannsókn sem Evrópski Reikningsskilareiknastofnunin (ERK) framkvæmdi.
Evrópusambandið hefur á síðustu fimmtán árum varið yfir 25 milljörðum evra til þróunar landsbyggðar til að fjölga atvinnugreinum í dreifbýlinu. Árangur þeirra er mjög mismunandi eftir löndum, aðildarríkjum og geirum að mati ERK í sérstakri skýrslu.
Þar var til staðar veik efnahagsleg frammistaða og ólögmætt einkanotkun. Endurskoðendur mæla með því við Evrópusambandið að takmarka áhættu á misnotkun með endurnýtingu verkefna til einkanota. Fjárfestingar í ferðaþjónustu voru meðal þeirra fjölbreyttu verkefna sem mest var stutt við.
Í ýmsum ESB-löndum var styrkur úr sveitaframfarasjóði veittur til ferðaþjónustu jafnvel þegar slíkar stofnanir voru ekki sjálfbærar. Í sumum tilvikum var hafin lögfræðileg rannsókn á mögulegum svikum.
Endurskoðendur rýndu í tilvik þar sem dýr ferðaþjónustuverkefni voru lögð niður eftir nokkur ár. Sum þeirra kostuðu allt að 9.000 evrur í ESB-styrki á mánuði meðan þau voru í rekstri.
„ESB hefur lagt verulegar fjárfestingar í aðgerðir til að gera landsbyggðaþróun minna háða landbúnaði og skógrækt, til að vinna gegn atvinnumissi og skapa störf og bæta innviði í dreifbýli,“ segir Viorel Ștefan, meðlimur ERK sem leiðbeindi eftirlitinu.
Endurskoðendur fundu miklar mismunandi viðhorf milli geira og aðildarríkja. Til dæmis voru þjónustur fyrir land- og skógræktarverkefni í Póllandi á árunum 2007-2013 ódýrari til lengdar en í öðrum geirum.