Tilkynningin kemur á viðkvæmum tímapunkti: einum degi áður en Brussel - eftir langar viðræður - staðfesti umdeilda fríverslunarsamninginn við Mercosul-löndin. Evrópskir bændur hafa í mörg ár mótmælt þessum samningi, þar sem innflutningur matvæla frá þessum löndum þarf að uppfylla minni kröfur en þær sem gilda fyrir ESB-bændur.
Með stofnun EBAF reynir Hansen að draga úr spennu í landbúnaðargeiranum. Stofnun slíks varanlegs samráðsvettvangs hafði áður verið tilkynnt fyrr á þessu ári - skömmu fyrir Evrópuþingkosningarnar - af forsætisráðherra framkvæmdastjórnarinnar, Ursulu von der Leyen. Í kjölfar stórra bændamótmæla í mörgum ESB-ríkjum hélt hún stefnumótandi landbúnaðarráð.
Ráðið er stofnað til fimm ára og mun væntanlega koma saman tvær til sex sinnum á ári. Ef þarf brýn ráðgjöf getur ráðherrann Hansen kallað saman aukafundi. Í janúar hefst ferlið við að ákveða samsetningu ráðsins.
„Það er afar mikilvægt að hafa bændur með í þróun landbúnaðarstefnu ESB,“ sagði nýi landbúnaðarráðherrann. Hansen segir að ráðgjafaráðið sé leið til að veita bændum stöðugan vettvang þar sem þeir geta beint komið á framfæri áhyggjum sínum í Brussel og haft áhrif á stefnumótun. Þetta eigi að hjálpa til við að brúa bilið milli landbúnaðargeirans og Brussel.
Hansen vill einfalda og gera landbúnaðarstefnuna sjálfbæra, með áherslu á líffræðilegan fjölbreytileika og loftslagsmarkmið. Þá vill hann að ESB endurskoði sameiginlega landbúnaðarstefnuna (GLB) frekar þannig að bændur fái betri stuðning við að uppfylla umhverfiskröfur án þess að samkeppnishæfni þeirra skerðist.
Staðfesting Mercosur-samningsins þarf enn - að hluta til - að hljóta samþykki með „lánandi meirihluta“ í ESB-ríkjunum og Evrópuþinginu. Lagaleg staða samningsins er enn í deiglunni bakvið tjöldin.
Frakkland og Pólland hafa þegar tilkynnt að þau muni reyna að mynda „heft minnihluta“ innan 27 ESB-ríkjanna. Ef Ítalía gengur til liðs við það gæti það orðið að veruleika. Önnur ESB-lönd leggja áherslu á að fríverslunarsamningurinn sé víðtækari og nái lengra en aðeins hagsmunir landbúnaðargeirans. Þau benda á að ESB-lönd geti einnig hagnast á útflutningi tækni og annarra vöru með nýja fríverslunarsamningnum.