Tæplega tíu embættismenn frá ESB, starfsfólk þingflokka og túlkum var kynntur fyrir nútímalegri rekstri og stöðu mála í hollensku garð- og landbúnaði. Í glerhúsagarðyrkju var einkum litið til framtíðar möguleika plöntuæxlunar, í Flevopolder var horft til notkunar á tilbúna áburðaríhlutum og á svæðinu Krimpenerwaard til möguleika á áveitu og votlendisgerðum samhliða landbúnaði.
Vinnuferðin var skipulögð að beiðni þriggja hollenskra fulltrúa í landbúnaðarnefndinni, Annie Schreijer-Pierik (CDA), Jan Huitema (VVD) og Bert-Jan Ruissen (SGP).
Sendinefndin hafði einnig óskað eftir fundi með landbúnaðarráðherra LNV, Piet Adema, en hann þurfti vegna mikils álags í dagskrá sinni (landbúnaðarsamningurinn) að láta sig skipta út fyrir embættismannasendingu. Þegar á lokafundinum var spurt hvers vegna sendinefndin hafði ekki óskað eftir samtali við köfnunarefnaráðherra Van der Wal, sagði forsetinn Lins að það væri ekki algengt í ESB siðareglum: landbúnaðarnefndin ræddi við embættismenn og pólitíkusa landbúnaðarráðuneytanna en ekki aðra ráðherra.
Forsetinn Lins og „gestgjafinn“ Bert-Jan Ruissen töldu í raun ekki vandamál að ráðherrann hafði ekki tíma þar sem vinnuferðin var ekki ætluð samræðum við stefnumótendur. „Við komum hingað fyrst og fremst til að hlusta,“ sagði Lins. Hann hafði þá tilfinningu að hollensku bændurnir væru reiðubúnir að taka þátt í framkvæmd Evróputillögunnar Græna sáttmálans, en þeir hefðu efasemdir um suma þætti innleiðingarinnar.
Til dæmis væru nýju umhverfisstuðningsstyrkirnir fyrir náttúrulegri rekstraraðferð of þröngvar og jafnframt að hans mati fjárhagslega ófullnægjandi. Hann lagði til að ESB-styrkurinn ætti ekki aðeins að ná yfir kostnað heldur ætti hann líka að innihalda einhvers konar umbun. Bert-Jan Ruissen sagði að margir bændur tækju of mörg ESB-málefni sem of skyldandi og of mikið upp í hendurnar frá ofan.
Forsetinn Lins tilkynnti að landbúnaðarnefndin myndi taka afstöðu til umdeildrar náttúruendurnýjunarreglu í Brussel næstu viku. Þar eru þingflokkarnir innan ESB (EVP og ECR) sem hafna frumvarpinu alfarið, en unnið er að málamiðlun með það markmið að nauðsynleg náttúruendurnýjun gildi eingöngu innan Natura2000 svæða.
Evrópusamstarfsmennirnir sögðu eftir heimsóknina að þeir hefðu séð á nútímalegri hollenskri ávaxtarækt að margar grænar og náttúrulegar plöntuverndaraðferðir væru nú þegar mikið notaðar, þó stundum væri neyðarlegt að þurfa líka að nota efnarefnin.