Evrópuþingið vill að settar verði fleiri og strangari reglur gegn misnotkun árstíðavinnuafls og tímabundið ráðuðu starfsmönnum. ESB ætlar að vinna að nýjum, sérstökum leiðbeiningum fyrir landamæravinnandi starfsmenn og undirverktaka. Í Þýskalandi er þegar unnið að slíkum lögum.
Áætlað er að árlega séu ráðnir 800.000 til milljón árstíðavinnandi starfsmenn innan ESB, aðallega í landbúnaðar- og matvælageiranum: 370.000 á Ítalíu, 300.000 í Þýskalandi, 276.000 í Frakklandi og 150.000 á Spáni.
Evrópuþingið bregst við nýjustu ásökunum með strangari kröfum varðandi hvernig austur-evrópskir slátrarar þurfa að vinna í kjötvinnslu í Þýskalandi og hvernig þeim er (þvingað) útvegað tímabundin húsnæði. Þúsundir þeirra smituðust af kórónuveirunni og þurftu að fara í tveggja vikna sóttkví.
Í Holland kom fram í síðustu viku skýrsla um ástandið í hollenskum kjötvinnslustöðvum, sem var unnin af nefnd undir forystu fyrrverandi þingmanns SP, Emile Roemer. „Það þarf að vera ómögulegt eins fljótt og auðið er fyrir vinnuveitendur að vera samstundis leigusalar starfsmanna sinna. Sú uppsetning veldur óæskilegum háðarsamböndum,“ segir talsmaður FNV.
„Þessir einstaklingar vita aldrei hversu margar vinnustundir þeir mega koma frá úthlutanum sínum. Jafnvel þótt þeir fái fáar vinnustundir, þurfa þeir samt að borga fulla leigu. Vegna þess að vinnuveitandinn heldur leigugreiðslunni eftir af launum þeirra. Þetta leiðir að því að þessi dæmi verða til. Fólk vinnur en þarf samt matarhjálp til að komast af,“ segir FNV.
Hollenska vinnueftirlitið stöðvaði um helgina vinnu á aspurgerð hjá ræktanda í Norðurbrajant. Tugir erlendra starfsmanna unnu sex vikur samfellt, sjö daga vikunnar, við að tína aspas án þess að hafa rétt til lögbundins hvíldartíma. Einnig kom fram að aspasvinnufólkið þurfti að vinna um það bil 8 til 14 klukkustundir á dag. Þessir 44 aspastinnar eru vinnumigrantar frá Póllandi og Rúmeníu og búa í húsnæði vinnuveitanda.
Við eftirlitið var einnig athugað hvort vinnuaðstæður væru öruggar og heilbrigðar og hvort vinnuveitandi skipulagði vinnuna þannig að lágmarka mætti smithættu af Covid-19. Eftirlitið komst að þeirri niðurstöðu að aspasræktandinn bæri nokkur áhyggjuefni og hefur gert kröfu um úrbætur. SZW eftirlitið er nú að skoða nánar hvort lög um lágmarkslaun og vinnutíma séu virt.
Evrópuþingið telur einnig að sem fyrst eigi að koma á fót Evrópsku vinnustofnuninni (ELA). Þessi stofnun ESB var stofnuð á síðasta ári til að takast á við misnotkun innan alþjóðlegs landamæravinnugeira í flutningum. ESB-ríkin þurfa nú að styrkja vinnueftirlit sitt. Evrópusambandið mun væntanlega bráðlega koma með leiðbeiningar til betri verndar landamæravinnandi starfsmanna og árstíðavinnufólks.
Árið 2018 var stærsti fjöldi landamæravinnandi frá Póllandi til Þýskalands (125.000 manns, margir í byggingariðnaði), frá Frakklandi til Lúxemborgar (88.000), frá Þýskalandi til Lúxemborgar (52.000), frá Slóvakíu til Austurríkis (48.000, þar af flestar konur í heilbrigðisgeiranum) og frá Frakklandi til Belgíu (46.000). Árstríðavinnandi og landamæravinnandi geta unnið í öðru ESB-ríki á grundvelli réttinda síns frjálsa ferlis innan ESB. Þá gilda lög landsins þar sem vinna fer fram. Um það bil 1,3 milljónir manna innan ESB búa í öðru ESB-ríki en á vinnustað sínum.