Samningsaðilar Evrópuþingsins og ESB-ríkjanna hafa náð samkomulagi um nýja evrópska tilskipun um lágmarkslaun. Sú tilskipun leggur engar fjárhagslegar skyldur á fyrirtæki. Hins vegar koma strangari verklagsreglur fyrir ESB-ríkin til að tengja hæð lágmarkslauna við meðaltöl þeirra og heildarlaunakostnað.
Evrópuríkin þurfa að meta hvort lágmarkslaun þeirra séu nægjanleg, til dæmis miðað við alþjóðlega viðmiðið um minnst 50% af meðallánshafi launum og 60% af svokölluðum miðgildi launum fyrirfram. Meira en tuttugu Evrópuríki, þar á meðal Holland, uppfylla ekki þetta viðmið. „Skýrt skilaboð frá Evrópu um að Holland þurfi að hækka lágmarksfræðslu til 14 evra á klukkustund,“ undirstrikaði hollenski aðalviðsemjandinn Agnes Jongerius.
Á þrýstingi frá Svíþjóð og Danmörku var á síðustu stundu bætt við málamiðlunartexta sem segir að um lágmarksreglur er að ræða sem lönd mega þó fara yfir. Bæði lönd vildu ekki taka áhættu á að þurfa að lækka sameiginleg félagsleg gildi sín.
Auk þess eru stéttarfélagarettindi fest í sessi: ESB-ríkin verða að bregðast við – einnig fyrirbyggjandi – ef starfsmenn og stéttarfélagsstjórnendur verða fyrir þrýstingi eða ógnum frá atvinnurekanda. Agnes Jongerius: „Saman erum við sterkari. Og kjarasamningur með góðum starfsaðstæðum er besti vegurinn til að berjast gegn fátækt meðal þeirra sem vinna. Þetta er raunveruleg brotthvarf frá Evrópu strax eftir bankaáfallið, við ýtum laununum nú upp á við!“
ESB-framkvæmdastjórinn Nicolas Schmidt (Félagsmál) sýndi ánægju með að hafa náð fyrirliggjandi tímabundnum pólitískum samningi milli félagsmálaráðherra og fulltrúa Evrópuþingsins. Nýja tilskipunin leggur engar skyldur á en stofnar ramma fyrir þjóðlega samninga og verklagsreglur þar sem evrópskar lágmarksmörk hafa verið sett. Í júlí greiðir Evrópuþingið atkvæði um samninginn og ESB-ríkin þurfa einnig að samþykkja hann endanlega 16. júní.
Samkvæmt nýju tilskipuninni þarf að lágmarki 80 prósent starfsmanna í ESB-ríki að heyra undir sameiginlega (CAO) launasamninga. Ef svo er ekki, þarf ESB-ríki að skila skýrslu til Brussel. Þetta mun vonandi krefja um landsvísar sameiginlegar launasamninga fyrir pakkaflutningsmenn, aspasplokkara, laukborendur og landbúnaðarstaðbundna starfsfólk.
Samkvæmt væntingum mun laun um það bil 25 milljóna starfsmanna hækka vegna þessarar löggjafar. Lágmarkslaun verða ekki eins alls staðar, en lönd verða skyldug til að efla sameiginlega samningsferla. Til þess er ráðlagt löndum að byggja á grunnpakka vöru og þjónustu.
Einnig er hollenska þingkonan fyrir Græningja á Evrópuþinginu Kim van Sparrentak ánægð með þennan mikilvæga áfanga: „Of lengi hefur Evrópusambandið vanræktað launamenn með lægstu launin. Þessi löggjöf sýnir að félagslegra Evrópu er mögulegt ef pólitískur vilji er fyrir hendi. Nú þegar margir eiga erfitt með að ná endum saman er nauðsynlegt að þýða þennan samning sem fyrst í hærri laun.“
Í samningnum var einnig innifalið tillaga Van Sparrentak um að taka tillit til closing kvenna og karla launamun við ákvörðun lágmarkslauna: „Það eru aðallega konur sem vinna í láglauna störfum. Með því að leggja áherslu á það getum við hraðað að uppræta þennan tekjumun.“