Nationale strategískar áætlanir ES-ríkjanna fyrir nýja evrópska landbúnaðarstefnuna eru svo mismunandi að embættismenn í landbúnaðarráðuneytinu í Brussel geta ekki enn gert samanburðar yfirlit. Sum ríki hafa dregið saman nsp-inn á tíu eða fimmtán blaðsíður en önnur gera það á 400 eða 4000 síðum.
Alls hafa 18 lönd þegar formlega skilað sínum nsp til Evrópusambandsins og fyrir 4 lönd er þetta bara mál „nokkurra daga enn“. Fimm lönd eru verulega á síðustu metrunum: þar hefur ný landbúnaðarstefna verið tekin upp eftir nýlegar kosningar (m.a. Þýskaland, Slóvakía, Tékkland). Í Belgíu þarf að sameina nsp frá fjórum svæðum.
Yfirstjórn AGRI-nefndarinnar gaf fyrsta yfirlit yfir þau áætlanir sem hafa verið lagðar fram, og hvernig Brussel stendur að því. Gert er ráð fyrir að hægt verði að setja saman „heildaryfirlit“ fyrir lok þessa árs.
Sumir Evrópuþingmenn óttuðust að „seinkunarfólkið“ myndi trufla allt ferlið, en þeirri áhyggju var hafnað. Nýja GLB-kerfið er með ákvæði sem tryggja að það taki gildi þann 1. janúar 2023 og ef lönd hafa ekki regluverk sitt í lagi gæti það kostað þau ES-fé úr fyrsta stoð (tekjur bænda). Gert er ráð fyrir að hin síðbúna lönd komist einnig á þann sama áfangastað innan tveggja eða þriggja mánaða.
Áhrifin af „400 til 4000 blaðsíðum“ vöktu spurningar hjá sumum þingmönnum um hvort Evrópusambandið hefði gefið landbúnaðarráðuneytunum skýrar leiðbeiningar.
Var tekið fram að sérstaklega innleiðingin á „svæðisbundnum“ ákvæðum í nokkrum stórum ES-ríkjum leiði til fjölda reglna og námsatriða. Þetta var ekki eingöngu valdsvæði svæðisbundinna stjórnvalda heldur líka þátttaka svæðisbundinna og landsbundinna landbúnaðarsamtaka.
Forseti framkvæmdastjórnarinnar, Norbert Lins, sagði að bæði framkvæmdastjórnin, landbúnaðarráðherrar og Evrópuþingið þurfi að sjá til þess að niðurgreiðsluviðmið hvers ríkis verði tilbúin á réttum tíma svo bændur geti að vild aðlagað sáningu- og framleiðsluáætlanir sínar fyrir nýju vertíðina.