Í skýrslu reiknistofunnar sem birt var á fimmtudag kemur fram að stuðningurinn hafi ekki verið nægilega vel miðaður að þeim atvinnugreinum og bændum sem urðu mest fyrir áhrifum, en jafnframt kom fram að aukning ríkisstuðnings gæti í sumum tilfellum valdið röskun á markaði.
Reiknistofan segir að ESB hafi brugðist við farsóttinni hratt og áhrifaríkt þegar alþjóðleg matvælaflutningur varð fyrir truflunum við endurinninn innflutningseftirlit. Jafnframt hafi Brussel brugðist skjótlega þegar uppskerur gátu ekki verið teknar inn vegna skorts á (erlendum) árstíðavinnumönnum.
Fjárhagsrannsakendur Evrópuþingsins komust að þeirri niðurstöðu að COVID-19 farsóttin hafi haft áhrif á allan Evrópskan matvælakeðju, frá bónda til borðs. Á þessu tímabili var meira en 700 milljónir evra framlögð úr landbúnaðarsjóði ESB. Tveir þriðju hlutar þessarar upphæðar fóru til fimm landa: Póllands, Rúmeníu, Grikklands, Spánar og Frakklands. Þessi lönd lögðu einnig til fé sjálf.
Samkvæmt Evrópsku reiknistofunni fengu bændur í nokkrum ríkjum ESB stundum óhóflegan stuðning á kórónutímabilinu. Þessi lönd studdu bændur hvort sem þeir urðu fyrir raunverulegum tapi eða ekki, að sögn reiknistofunnar.
Dæmi um þetta er að vínberjaræktendur í suðurhluta Spánar, Andalúsíu, fengu bættan skaða sem var þrisvar sinnum hærri en tap þeirra. Enn fremur var styrkstuðningur ríkis ríkjanna mjög misjafn, sem gæti leitt til ósanngjarns samkeppnishamls.
Þó að eftirlitsaðilar viðurkenni „hraða“ viðbragð ESB við farsóttinni ráðleggja þeir einnig að framkvæmdastjórn Evrópu setji skýrari reglur til að gera stefnu sameiginlega landbúnaðarstefnu ESB betur viðfærandi fyrir framtíðar krísur. „Því miður var þetta ekki einstakt atvik: Rússland-Úkraína stríðið skapaði einnig miklar áskoranir varðandi öryggi matvæla okkar,“ sagði Joëlle Elvinger, ERK-fulltrúinn sem leiddi COVID-eftirlitið.