Í ræðu til Evrópuþingsins undirstrikaði fyrrverandi forsætisráðherra Hollands að hernaðarbandalagið „sé ekki í stríði, en það sé heldur enginn friður.“
Rutte sagði að hann væri „mjög áhyggjufullur yfir öryggisaðstæðum“ og endurtekti að ESB og aðildarríki þess verði að styrkja varnariðnað sinn sem fyrst.
Hann sagði að aðildarríkin þurfi að hækka árlegt varnarbúskaparmagn sitt „verulega yfir núverandi tveggja prósenta markmið.“ Hann nefndi ekki nýja prósentutölu en sagði „að við verðum ágætlega stödd næstu fimm árin, en svo mun bilið á móti Rússlandi, Kína, Norður-Kóreu og Íran verða of stórt.“
Rutte gagnrýndi - með kurteisum en skýrum orðum - að mjög langur tími líði í evrópskri stjórnmálakeðju áður en brýnar nauðsynlegar ákvarðanir eru teknar. Um sameiginlega þróun og framleiðslu nýrra vopna hefur verið talað í mörg ár að það sé brýn þörf, en lítið gerist. Rutte kallaði núverandi evrópskan varnariðnað og vopnaframleiðslu „of lítinn, of sundurlaus og of hægan.“
NATO yfirmaðurinn hrópaði á varnarmálanefnd Evrópuþings að setja ekki hindranir við framleiðslu eða kaup á vopnakerfum ef þau koma frá fyrirtækjum í NATO-ríkjum sem eru ekki í ESB (les: Bandaríkin, Kanada, Tyrkland og Bretland).
Evrópusambandið hafði á síðasta ári gert ráð fyrir einni og hálfri milljarði evra í styrki til landa sem panta varnir hjá fyrirtækjum í ESB-ríkjum. Þau þurfa enn að semja um „réttláta skiptingu“ þessa fjár innan ESB-ríkjanna með varnariðnað.
Ekki slys (?) nefndi Rutte þar sem fyrstu dæmin um það nýbyggingu nýrra sjóherfara og kafbáta (les: hollenskan skipasmíðaiðnað) og ratsjá- og eldflaugavarnarkerfi (les: Twente fyrirtækið Thales). Hann benti einnig á skriðdrekaþotur þýska Rheinmetall.
Rutte sagði að hann fagnaði áætluninni, Evrópska varnariðnaðarverkefninu, en varaði við að gæta að varúð. Hann lagði áherslu á að framtíð evrópsks öryggis „áðhætti á niðurstöðu stríðsins í Úkraínu“. Hann hvatti Evrópusamband NATO samstarfsaðila til að auka hernaðarstuðning sinn við Kænugarðinn.