Kannski það umfjöllunarverðasta á næstu viku í Evrópuþinginu í Strasborg er “bóndi-til-borðs” stefna. Markmið þessarar stefnu er að minnka vistfræðilegar afleiðingar matvælakerfis ESB, á sama tíma og tryggja matvælaöryggi.
Ekki er enn ljóst hvort allsherjarþingið muni fylgja fyrri frekar skýru atkvæðagreiðslu AGRI landbúnaðarnefndarinnar og ENVI umhverfisnefndarinnar. Umhverfisnefndin var nánast alfarið fylgjandi, og í landbúnaðarnefndinni var einnig lítill meirihluti.
Hollensku meðlimirnir í þessum nefndum greiddu atkvæði mjög skiptat um bóndi-til-borðs stefnuna í nefndarfundi síðasta mánuð. Jan Huitema (VVD), Mohammed Chahim (PvdA) og Anja Hazekamp (PvdD) greiddu atkvæði með. Þeir tveir frá CDA, Esther de Lange og Annie Schreijer-Pierik, sátu hjá, og Rob Rooken (JA21) og Bert-Jan Ruissen (SGP) greiddu atkvæði gegn.
Úr fyrri umræðum hefur komið fram að margir þingmenn telja áætlanirnar of róttækar, á meðan aðrir hafna þeim vegna þess að þær séu of lauslegar. Þá er mótmælin gegn „skuldbindingum í landbúnaði“ mun meiri í landbúnaði þungum ríkjum.
Það er möguleiki á að stór hluti af tveimur stórum þinghópum (kristileg-demókratar og sósíaldemókratar) láti hjá líða eða greiði atkvæði á móti. Fyrirfram er vitað að íhaldssamir og hægri hópar eru á móti of mörgum loftslags- og umhverfiskröfum. Ef eingöngu fullir þinghópar sameinaðs vinstri, grænna og frjálslyndra styðja matvælalöggjöfina, verður áhugavert að sjá hversu lítið stuðningur eða hversu mikil andstaða verður í allsherjaratkvæðagreiðslu.
Evrópuþingmaðurinn Peter van Dalen (Kristilegur Samfélagshópur) sagði nýlega: „Ég styð þetta metnaðarmál (fyrir minni mengun og hollari mat – ath.), en ég er líka ánægður með að áætlanir séu metnar, svo við vitum örugglega hvort Evrópa skaðar ekki sjálfa sig þegar kemur að matvælaöryggi.”
Hollenski sósíaldemókratinn Mohammed Chahim sagði: „Við þurfum að endurskipuleggja alla keðju matvælaöflunar okkar, bæði fyrir heilsu okkar og loftslagið. Það er kominn tími til að gera Evrópusamfélagsmatvælakerfið sjálfbært. Allir eiga rétt á heilnæmu fæðu sem er framleidd á sjálfbæran hátt á sanngjörnu verði. Samkomulagið sem liggur fyrir nú er jafnvægið og mun vissulega stuðla að þessu.”
En frá landbúnaðarþjóðum ESB og hagsmunahópum bæði á landsvísu og Evrópu eru harðvítug mótmæli við „umhverfisskyldur í landbúnaði“ þar til síðasta stund. Sérstaklega spilar skortur á fjárhagslegu (tekju-)öryggi fyrir bændur stóran þátt. Framkvæmdastjórnin segir að svo róttæk framtíðaráætlun sé ekki hægt að reikna nákvæmlega út fyrirfram.
Ýmsar „áhrifagreiningar“ sýna að minni notkun á eiturefnum í jarðrækt og búfjárrækt leiðir vissulega til minni mengunar, en einnig minni framleiðslu, minni tekna landbúnaðarins og hærri matvælaverðs.
Yfirþjóðleg samtök bændasamtaka og samvinnufélaga í ESB (COPA-COGECA) vona að rannsóknum verði fylgt og að markmið Farm to Fork-stefnunnar verði felld niður.