Á frumkvæði hollenska Evrópuþingmannsins Jan Huitema (VVD/Renew) er nú kveðið á um að Brüssel verði að tryggja að nægileg úrval vistvænna áburðarefnisstaðgengla séu til staðar áður en takmarkanir eru settar á notkun þeirra.
Einnig á að gera greinarmun á „alvarlega skaðlegum“ plöntuverndarefnum og „hættulausum“ tegundum. Huitema var einn af sjö höfundum sáttmála um SUR-plöntuverndarlögin.
Jafnframt er nú lögð inn „handbremsa“ í lögin. Ef ekki eru til nægileg staðgengilsefni árið 2029 getur nýja framkvæmdastjórnin lækkað niðurskurðarmarkmiðið enn frekar.
Þó svo að vinstri stjórnmálaflokkar og umhverfissamtök hafi barist hörðum höndum gegn framlengingu notkunar glýfósats, var ekki meirihluti í umhverfisnefndinni til að hafna tillögu um tíu ára framlengingu. Þó Evrópuþingið hafi formlega ekki vald til að segja sitt um endurnýjaða heimild, er synjunin þeirra þó talin vera hvatning til 27 umhverfisráðherra sem að mestu leyti styðja framlenginguna.
Þetta opnar einnig möguleika á síðasta sáttmáli frá framkvæmdastjórninni sem nú er unnið að í bakherbergjum. Næsta mánuð gæti Frakkland innan ESB haft úrslitaáhrifaríkan atkvæðisrétt um takmarkaða notkun glýfósats.
Þessir sáttmálar umhverfisnefndarinni eru líka tilraun til að ná samkomulagi við samstarfsmenn sína í landbúnaðarnefndinni. Áætlað er að allt þingið muni greiða atkvæði um áburðarlögin í lok nóvember. Það er óljóst hvort Strassborg og Brussel nái sameiginlegu samkomulagi enn.
Tíu austurevrópsk ríki hafa frá upphafi reynt að stöðva SUR-tillögu alfarið. Ellefu ESB-ríki vilja afnema skyldu um álagsmarkmið eftir löndum. Umhverfis sáttmálarnir stefna líka í þessa átt.
Líkar aðstæður eru uppi varðandi önnur enn eftirliggjandi Green Deal-tilboð. Ráðherrar og ESB-stjórnendur þurfa einnig að ná samkomulagi um lokameðferð laga um náttúruendurnýjun, ESB jarðvegsreglugerð („hrein jarðar bókhald“), plastumbúðir (grænmetisumbúðir) og úrgangsreglugerð (minni matarsóun, einnig í landbúnaði).