Þrátt fyrir framfarir í sumum ESB-ríkjum er notkunin veruleg hætta, eins og stofnunin dregur ályktun af í nýlegri greiningu sem hún gaf út.
Samkvæmt þessari rannsókn hefur notkun eiturefna á Evrópusvæðinu haldist nokkuð stöðug síðustu ár. Á tímabilinu 2011 til 2020 var um 350.000 tonnum á ári selt. Stærstu magn virku efna voru seld í Þýskalandi, Frakklandi, Spáni og Ítalíu – fjórum stærstu landbúnaðarframleiðendum ESB.
ESB-ríkin þurfa að mati umhverfisstofnunarinnar að gera mun meira til að ná þeim markmiðum ESB að helminga áhættuna af eiturefnum innan nokkurra ára. Fylgi af slíku má til dæmis minnka með því að skipta yfir í lífrænan landbúnað eða nota „náttúruleg“ efni, segir stofnunin. Flest ESB-lönd telja að fyrst þurfi að vera fleiri valkostir á markaði áður en hægt sé að banna eiturefnin.
Samningaviðræður um tillögu framkvæmdastjórnarinnar um „minni eitur í landbúnaði“ eru í reynd kyrrstæðar þar sem fyrrverandi formaður (Tékkland) óskaði, að kröfu nokkurra landbúnaðarráðherra, eftir nýjum gögnum frá Evrópusambandinu.
Stella Kyriakides, framkvæmdastjóri ESB fyrir matvælaöryggi, sagði þessar vikuna að hún muni í júní senda yfirfara skýrslu um notkun eiturefna eftir löndum til núverandi (Sænska) formennsku ESB-ráðherraráðsins. Kellergren, sænski landbúnaðarráðherrann, sagði að hann hyggist ræða þá skýrslu strax eftir það við landbúnaðarráðherrana.
Landbúnaðareftirlitsmaðurinn Janusz Wojciechowski sagði á blaðamannafundi á þriðjudag í Lúxemborg að hann legði ekki skjöl á það að hann samdi við hina hörðu gagnrýni að öll ESB-ríki megi ekki dæma á sama hátt í nýjum lagasetningum. Sum lönd nota alla vega einungis einn kíló af efnunum á hektara, en í öðrum löndum er það tífalt magn.
Samkvæmt honum ætti vel heppnuð minnkun undanfarinna ára í ýmsum löndum að fá einhvers konar „umbun“.