Eins og Holland hafa bæði Írland og Þýskaland nýlega misst réttindi sín samkvæmt ESB-undantekningum (derogation rights) sem takmarka það magn áburðar sem má dreifa á löndum í þessum ríkjum. Nýja hægri miðju ríkisstjórnin í Hollandi, þar sem fram kemur ráðherralið úr landbúnaðartengdri BBB-flokki, reynir að fá Brussel til að framlengja þessa undantekningu.
Brussel hefur unnið að því um sinn að uppfæra Níturatstefnu ESB og vill semja um að hún gildi aftur í 10 ár árið 2027. Vegna þess að sýnatökur og mælingar sýna skýrt að mörg ESB-lönd munu ekki ná viðmiðum fyrir níturathröskuld, eru reglurnar þegar nú þegar strangari og fylgst náið með þeim.
Þessi áskorun er vel þekkt og ýmis lönd hafa áður átt við strangari reglugerðir og refsiaðgerðir að etja. Þýskaland komst knappliga hjá því árið 2022 að greiða milljónasektir eftir að hafa loksins takmarkað eða bannað dreifingu áburðar á viðkvæmum svæðum.
Flandra stjórn hefur brugðist við lagalegum ógnunum með því að tilkynna að hún hafi gripið til margra aðgerða til að draga úr níturatmengun. Evrópusambandið telur samt að þessar aðgerðir dugi ekki enn til að mæta Evrópuviðmiðum. Í febrúar á síðasta ári krafðist Evrópusambandið Belgíu fyrir dómstóli vegna slæms vatnsgæða af völdum níturatmengunar í Wallonia. Málið var þó lokað þegar Wallonia staðfesti nýja áburðaráætlun mánuði síðar.
Írland er einnig undir þrýstingi frá Evrópusambandinu. Landbúnaður Írlands, sem er mikilvæg stoð í hagkerfinu, hefur áhyggjur af afleiðingum strangari níturatsreglna. Bændur þar glíma nú þegar við óvissu vegna taps á ESB-undantekningum sínum. Þetta hefur bein áhrif á rekstrarhætti þeirra og getur leitt til hærri kostnaðar og minni tekna.
Ástandið í Austurríki er sambærilegt við það í Írlandi og Flandri. Þrátt fyrir aðgerðir stjórnvalda til að bæta vatnsgæði hafa nýlegir skýrslur Evrópusambandsins sýnt að aðgerðirnar hafa haft takmarkaða virkni.
Níturatmengun er stórt umhverfisvandamál vegna þess að hún getur valdið hættulegri þörungablómi í vatnsbökkum, ógnað líffjölbreytileikanum og versnað gæðum drykkjarvatns. Evrópusambandið hefur sett strangar reglur til að berjast gegn þessari tegund mengunar, eins og ákvæði umvatnstilskipunarinnar (Kaderrichtlijn Water) kveða á um.