Kanslari Merkel, forseti Frakklands Macron og forsætisráðherra Bretlands Johnson skora á Íran um varkárni í átökum milli Bandaríkjanna og Írans. Þeir hvetja ríkisstjórnina í Teheran til að standa við kjarnorkusamkomulagið frá 2015.
Evrópusambandsleiðtogarnir leggja áherslu á nauðsyn úrlausnar de-escalation. Þeir hvetja einnig hin lönd í átökunum til „algerrar hófsemi og ábyrgðar“ og eru sammála um að „lægi fullveldi og öryggi Íraks“ verði tryggt.
Utanríkisráðherrar koma saman í aukafundi á föstudag í Brussel til að ræða evrópska viðbrögð við auknum spennum milli Bandaríkjanna og Írans í Mið-Austurlöndum. ESB-utanríkisfulltrúinn Borell vonast til að hafa talað við utanríkisráðherra Írans áður en það gerist.
Í raun standa ESB-löndin frammi fyrir vali hvort þau eigi að reyna að halda enn nokkuð við þrota og rýra kjarnorkusamkomulag Írans eða hvort þau sætti sig við að Bandaríkin hafi þegar dregið sig úr því og að Íran muni nú einnig ekki halda því lengur eftir.
Á sunnudag samþykkti hluti Írakska þingsins að senda öll lið erlendra herja innan Bandaríkjastjórnarkúlu gegn Íslamska ríkinu úr landi. Kúrdar og sunnítískir þingmenn sögðu sig frá því þingi. Íran tilkynnti að það muni ekki lengur fara eftir alþjóðlega kjarnorkusamkomulaginu. Þessi ákvörðun veldur miklum áhyggjum hjá 28 ESB-ríkjunum. Ákvörðunin gæti þýtt að Íran haldi áfram kjarnorkuáætlun sinni án takmarkana.
Hollenska þjálfunarverkefnið í norðurhluta Íraks hefur nú einnig verið stöðvað. Varnarmálaráðuneytið greindi frá því á sunnudag að um fjörutíu sjóliðsmenn í Erbil myndu aftur hefja störf núna í vikunni. En yfirmaður alþjóðlegu bandalagsins gegn Íslamska ríkinu ákvað þó að fresta starfseminni í Kúrdíska norðurhluta Íraks, samkvæmt talsmanni varnarmálaráðuneytisins á mánudag.
Þjálfunarverkefnið við Bagdad hefur þegar verið stöðvað. Þar þjálfa og ráðleggja þrír til tólf hollenskir sérsveitarmenn sérstakar þjálfunarsveitir Íraka. Enn eru engar áætlanir um að kalla hollenska hermennina heim samkvæmt talsmanni.
Einnig í Arabíulöndum er fylgst vandlega með þeirri hættu sem stafaði af því að Íran gæti hefnt fyrir brottför hershöfðingja þeirra og ráðist gegn bandarískum stöðum og hagsmunum í svæðinu. Ótti er við frekari útbreiðslu Íransku shía-áhrifa í Írak, Sýrlandi og sunnítadældunum í Persaflóa. Arabalönd reyna í viðbrögðum sínum við bandarísku árásinni einkum að koma í veg fyrir að þau verði sett á „vina lista“ Bandaríkjanna og Ísraels af Teheran.