Slík samningsgerð í keðjunni hófst í nýju sameiginlegu landbúnaðarstefnunni, og yrðu ekki lengur talin sem „kartell-samstarf“.
Í nýju landbúnaðarstefnunni er ekki aðeins hægt að stuðla að loftslags- og umhverfismarkmiðum í landbúnaði með markvissum styrkjum, heldur einnig að gera samninga um samræmdar samningsviðræður fyrir ákveðin vöruflokka í gegnum alla keðjuna. Undir fyrri, að hluta til úreltum, evrópskum reglum gætu slíkir samningar talist vera samkeppnishindrandi eða markaðs-röskandi.
Samkeppnismálaráðherra Margrethe Vestager fékk þegar samþykkt var Græna samkomulagið og frá bændum til borðs verkefnið það hlutverk að mýkja strangar reglur til að leggja til réttindi til vistkerfis-átaks innan landbúnaðarins. Með nýju leiðbeiningunum verður skýrt undir hvaða skilyrðum hægt sé að gera samninga innan landbúnaðar-og matvælageirans til að styðja við sjálfbærnisátök.
Ráðherrann Vestager benti á nauðsyn þess að víkka út reglur í landbúnaði. „Landbúnaðarframleiðslan stendur nú frammi fyrir miklum áskorunum varðandi sjálfbærni, allt frá lífsskilyrðum dýra og líffræðilegri fjölbreytni, að náttúruauðlindum, heilsu og loftslagsbreytingum.
Við viljum tryggja að markaðsaðilar í landbúnaðar-og matvælageiranum geti þróað sameiginleg sjálfbærnisátök til að takast á við þessar áskoranir, í samræmi við okkar samkeppnisreglur,“ sagði Vestager.
Landbúnaðarráðherrann Janusz Wojciechowski sagði við tilkynningu um samráðsferlið: „Umbreyting yfir í sveigjanlegri og sjálfbærari landbúnaðarframleiðslu krefst betra samstarfs í gegnum alla aðfangakeðjuna þannig að bændur fái sanngjarnt verð fyrir sinn þátt í að gera framleiðslu sína sjálfbærari en nú er skylt.“
Ætlunin er að nýju sjálfbærnissamningar verði löglegir á síðari hluta þessa árs. Síðar í vor verður haldið þing um málið.