Evrópusambandið vill uppfæra ekki aðeins sameiginlega landbúnaðarstefnuna heldur einnig stefnu um landsbyggðina. Nýlega var samið um breytingar á landbúnaðargreiðslum sem taka gildi árið 2023. Tengdur „annar stoð“ fyrir þróun landsbyggðarinnar (ELFPO) er helsti fjármögnunargrundvöllur nýju langtímasjónarmiðanna.
Ríkjarnir innan ESB munu í næstu tíð fyrst sjálf setja fram stefnumótun fyrir þjóðarforgangsmál innan sameiginlegu landbúnaðarstefnunnar. Árið 2023 hefst mat á landsbyggðaráætlunum sem fram hafa farið til þessa. Á grundvelli þess verður skoðað hvaða stefnu skuli fylgja og hvaða landsbyggðasvæði þurfi aukna fjármögnun.
Í lok þessa árs mun Evrópusambandið, í samstarfi við Svæðanefndin, sveitarfélög, héruð og vatnsveitum, kanna hvernig markmið nýrrar landsbyggðarstefnu geta orðið að veruleika. Landssamræmdur athugunarvettvangur er fyrirhugaður til að safna og greina gögn.
Landsbyggðarsvæði í ESB ná yfir meira en 80% landsins og þar búa 30% íbúanna, um 137 milljónir manna. Á næstu tuttugu árum þurfa þau að hafa aðgang að góðum almennum þjónustum, vera þolnir, hafa góða stafræna og raunverulega innviði og byggja upp félagslega innifalið samfélag.
Borgarar eiga að hafa aðgang að góðri almennri þjónustu og fá tækifæri til að taka virkan þátt í staðbundinni ákvarðanatöku og stjórnmálum, svo er lagt til.
Stafrænir og raunverulegir innviðir eiga að tryggja að landsbyggð og borgarsvæði haldist vel tengd með nægum vegum og járnbrautum, áreiðanlegum og tíðum almennum samgöngum og útbreiðslu 5G-netkerfisins.
Auk þess vill ESB að landsbyggð verði betur í stakk búin til að standast efnahagskrísur, náttúruhamfarir og áhrif loftslagsbreytinga. Landsbyggðir geti samkvæmt Brussel orðið efnameiri með því að fjölga atvinnugreinum á svæðinu. Þar að auki eigi kynning á staðbundnum vörum og nýsköpun í landbúnaðar- og matvælageiranum einnig að skila meiri velmegun.