Endurbæturnar endurnýja núverandi evrópska reglugerð og skýra hvaða land ber ábyrgð á félagslegri tryggingu þegar landamæravinna fer fram í mörgum löndum. Þjóðlegar stofnanir verða skyldugar til að skiptast hraðar á upplýsingum til að koma auga á villur, misnotkun og svikamál í bótakerfinu. Einnig þarf að bæta baráttuna gegn kerfum sem tengjast svokölluðum pósthólfsfyrirtækjum.
Landamæravinnuveitendur
Ein af mikilvægustu breytingunum snýr að stöðu landamæravinnuveitenda. Hingað til var atvinnuleysisbótum vegna fulls atvinnumissis almennt borgað af landinu þar sem starfsmaðurinn bjó. Nú mun ábyrgðin í mörgum tilfellum færast til landsins þar sem starfsmaðurinn vann raunverulega. Sá sem hefur unnið í að minnsta kosti 22 samfleykrar vikur í vinnulandinu eða verið þar tryggður fær bætur úr því landi. Þetta skýrir betur ábyrgðarskiptingu milli aðildarríkja.
Engin frestun
Lúxemborg tryggði sér óvenju langan aðlögunartíma í samningunum. Þannig fær lúxemborgska stjórnin auka tíma til að aðlaga stjórnsýsluferla, tölvukerfi og gagnasamskipti við nágranna.
Promotion
Stéttarfélög fagna þessum endurbótum sem skrefi fram á við. Þau leggja áherslu á að atvinnuleysi sé ekki einungis fjárhagslegt mál. Einnig skuli lögð rík áhersla á stuðning við að fá nýtt starf, aðgang að menntun, félagslega tryggingu, fjölskylduaðstoð og réttarvernd. Aðlögunartímabilið megi því ekki verða tækifæri til að fresta nauðsynlegum undirbúningi.
Skylda til að tilkynna fyrirfram
Skilyrði fyrir launþegum sem sendir eru tímabundið til starfa verða hert. Starfsmenn þurfa nú að vera tryggðir í félagskerfi heimalands síns í að minnsta kosti þrjá mánuði áður en þeir geta unnið tímabundið í öðru ESB-ríki. Einnig verður komið á fót skyldu um fyrirfram tilkynningu, með takmörkuðum undanþágum fyrir mjög stutt verkefni.