Milieuorganisaties en consumentenbonden stappen daarom naar het EU-Gerecht. De kwestie raakt miljoenen consumenten, fabrikanten en EU-landen die al inzetten op duidelijkere informatie op de voorkant van verpakkingen.
Jarenlang gold een EU-breed voedingsabel als pijler van de Farm-to-Fork-strategie. Het idee daarachter is om consumenten in één oogopslag betrouwbare voedingsinformatie te bieden en zo gezondere voedingskeuzes te stimuleren. Intussen is het voorstel echter zonder publiekelijke toelichting stilgelegd. Dat voedt argwaan over de motivatie achter de koerswijziging en over de invloed van belanghebbenden op het besluitvormingsproces.
De kern van het conflict is transparantie. Organisaties vroegen om toegang tot de effectbeoordeling, het oordeel van het interne toezicht en de notulen van vergaderingen. De Europese Commissie weigerde, met het argument dat zelfs gedeeltelijke openbaarmaking het lopende besluitvormingsproces zou ondermijnen. Precies die redenering maakt de zaak politiek en juridisch beladen.
De Europese Ombudsman boog zich over de weigering en concludeerde dat de motivering tekortschiet. Dat oordeel geeft de eisers wind in de zeilen. Zij brachten de kwestie nu voor het EU-Gerecht met als inzet: alsnog toegang krijgen tot documenten die inzicht moeten geven in de reden waarom Nutri-Score is gestrand, en hoe die beslissing tot stand kwam.
Terwijl een EU-brede verplichting tot nu toe uitbleef, kozen verscheidene EU-landen in verschillende mate reeds invoering van dit van oorsprong Franse model. Dat vergroot de druk op Brussel om uit te leggen waarom volledige EU-harmonisatie achterwege wordt gelaten en waarom documenten daarover voorlopig gesloten blijven. Dat gebrek aan duidelijkheid versterkt het beeld van besluitvorming achter gesloten deuren.