De uitspraak draait om een Pools koppel dat in Duitsland trouwde maar daar in Polen geen erkenning kreeg. Volgens de rechters schendt die weigering de rechten die EU-burgers in alle EU-landen mogen uitoefenen. Hun gezinsleven moet ook in het thuisland juridisch worden erkend.
De rechters stellen dat alle regeringen buitenlandse huwelijken gelijk moeten behandelen, ongeacht hun eigen nationale regels over huwelijken tussen personen van hetzelfde geslacht. De EU-landen mogen hun eigen huwelijkswetgeving behouden, maar moeten tegelijk het vrije verkeer en gezinsleven van EU-burgers respecteren.
Volgens de uitspraken raken de Poolse beperkingen aan een fundamenteel recht: het vrije verkeer binnen de EU. Als een huwelijk in het ene EU-land wordt gesloten, moeten burgers erop kunnen vertrouwen dat dit huwelijk in een ander land ook rechtsgevolgen heeft.
De rechters benadrukken dat weigering om een homo-huwelijk te erkennen een directe invloed heeft op het dagelijkse leven van koppels. Het betreft onder meer verblijfsstatus, administratieve procedures en toegang tot juridische bescherming die normaal voortvloeit uit een erkend huwelijk.
De Poolse wet erkent geen enkele vorm van huwelijk of geregistreerd partnerschap voor koppels van hetzelfde geslacht. Volgens de rechters betekent dit dat Polen geen passend juridisch kader biedt om het gezinsleven van deze burgers te waarborgen.
Het EU-Hof oordeelde eerder al dat Polen op dit punt tekortschiet. In eerdere rechtspraak werd vastgesteld dat het ontbreken van een regeling voor gelijkgeslachtelijke paren in strijd is met het recht op respect voor privé- en gezinsleven. Deze nieuwe uitspraak sluit daarbij aan.
Ook in de recente uitspraak wordt verwezen naar de noodzaak van een wettelijke erkenning die stabiliteit en duidelijkheid biedt aan betrokken koppels. Het Hof stelt opnieuw dat het uitblijven van een dergelijke regeling neerkomt op een voortdurende schending van EU-burgersrechten.
De Poolse regering moet nu stappen zetten om buitenlandse huwelijken wel te erkennen. Hoewel de uitspraak geen verplichting oplegt om binnenlands homohuwelijk in te voeren, dwingt zij wel tot erkenning van in andere EU-landen gesloten huwelijken om de rechten van burgers te beschermen.