De Europese Commissie vindt dat de EU een nieuwe weg moet inslaan met haar veehouderij. Waar de nadruk de afgelopen jaren vooral lag op de klimaat- en milieu-impact van de veesector, zouden nu voedselzekerheid, strategische zelfstandigheid en een sterke landbouw centraal moeten staan.
Onmisbaar
Met de nieuwe Europese veehouderij-strategie presenteert Brussel de vee- en vleessector als een onmisbare schakel in de voedselvoorziening, de economie en de leefbaarheid van het platteland. De Commissie kiest nadrukkelijk voor ondersteuning van de sector en hanteert niet langer verdere krimp van de veestapel als uitgangspunt.
Die koerswijziging hangt samen met de wens om Europa minder afhankelijk te maken van de import van veevoer en andere eiwitrijke voedingsstoffen. Een nieuw Europees voer- en eiwitplan moet de teelt van voedingrijke gewassen binnen de Europese Unie vergroten en daarmee de afhankelijkheid van import van veevoer (lees; Zuid-Amerikaanse maïs en soja) verminderen.
Promotion
Weinig concreet
De strategie schetst de richting voor de komende jaren, maar bevat nauwelijks concrete uitwerkingen. Er worden geen nieuwe subsidieregelingen voor veehouders aangekondigd. Ook ontbreken concrete maatregelen om de lucht- en milieuvervuiling door de veehouderij terug te dringen.
Luchtvervuiling
Voor de uitstoot van methaan kiest deEuropese Commissie niet voor nieuwe reductiedoelstellingen. In plaats daarvan wil zij de uitstoot op bedrijfsniveau ‘nauwkeuriger laten meten’. Boeren die met aangepaste voeding of fokkerij minder uitstoot veroorzaken, zouden daarvoor kunnen worden beloond (lees: dat laat Brussel aan de EU-landen over)
Wel zet de Commissie in op een weerbaardere sector. Meer aandacht gaat uit naar de bestrijding van dierziekten, onder meer via betere preventie, snellere signalering en vaccinatie. Daarnaast worden mogelijkheden onderzocht om boeren financieel beter te beschermen tegen de gevolgen van grote uitbraken van veeziekten en andere crises.
Verandering
De nieuwe vee-strategie markeert een duidelijke verandering in de Europese benadering van de veehouderij. De nadruk verschuift van nieuwe beperkingen naar voedselzekerheid, strategische autonomie en economische versterking van de sector. Tegelijk blijft de kritiek bestaan dat de plannen geen concrete stappen bevatten om de milieu- en luchtvervuiling door de veehouderij daadwerkelijk terug te dringen.