De Europese Commissie wilt procedures rond pesticiden en biociden eenvoudiger en sneller maken. Volgens het voorstel kost de huidige regelgeving te veel tijd en belemmert die innovatie en de beschikbaarheid van nieuwe hulpmiddelen voor boeren.
Een belangrijk onderdeel is het versnellen van de toelating van biologische bestrijdingsmiddelen. Deze middelen zijn gebaseerd op natuurlijke processen en worden noodzakelijk genoemd voor een duurzamere landbouw. Nu vallen zulke natuurlijke middelen onder regels die zijn ontworpen voor synthetische chemische middelen.
De toelating van biologische middelen in Europa duurt veel langer dan elders. Dat zou investeringen afremmen en innovatie vertragen. Door definities te verduidelijken en procedures te stroomlijnen, wil Brussel deze achterstand wegwerken.
Ook komen er nieuwe maatregelen voor het gebruik van bestaande chemische pesticiden. Zo hoeven herkeuringen van chemicaliën minder vaak plaats te vinden. In sommige gevallen kunnen pesticiden langer op de markt blijven zonder volledige herkeuring.
Ook wordt voorgesteld dat inmiddels verboden stoffen nog gedurende een langere overgangsperiode gebruikt mogen worden. Dat kan oplopen tot nog eens drie jaar. Daarnaast krijgen EU-landen minder verplichtingen om altijd de jongste nieuwe wetenschappelijke inzichten mee te nemen bij hun beoordeling.
De rol van de Europese voedselveiligheidsautoriteit EFSA wordt versterkt. Door beoordelingen van nieuwe bestrijdingsmiddelen centraler te organiseren, wil de Commissie de verschillen tussen de EU-landen verkleinen en de besluitvorming versnellen. Dit moet leiden tot meer uniforme toepassing van regels binnen de Europese Unie.
Critici waarschuwen dat vereenvoudiging bij pesticiden kan neerkomen op deregulering. Zij stellen dat regels juist bedoeld zijn om mens, natuur en milieu te beschermen. Volgens hen verschuift de lastenverlichting vooral naar hogere gezondheids- en milieurisico’s.
Voorstanders benadrukken dat het voorstel de veiligheid niet ondermijnt, maar een verouderd systeem moderniseert. Zij wijzen erop dat zonder snellere procedures boeren nog jarenlang moeten wachten op nieuwe middelen, terwijl elders al gebruik wordt gemaakt van innovaties. Of de vereenvoudiging leidt tot duurzamere landbouw of juist tot meer risico’s, blijft onderwerp van discussie.