Doorslaggevend was woensdag een verschuiving van het standpunt van Italië (dat lange tijd dreigde tegen te stemmen) en nieuwe financiële concessies die Brussel aan de dwarsliggende Europese boeren deed. Daarmee mislukten de Frans-Poolse pogingen om het Europese besluitvormingsproces te blokkeren.
De EU heeft de vaart gezet achter de afronding van de vrijhandelsovereenkomst met de Mercosur-landen Brazilië, Argentinië, Paraguay en Uruguay. Na meer dan 25 jaar onderhandelen ligt het akkoord opnieuw op tafel in een beslissende week. Daarmee zou een van de grootste vrijhandelsovereenkomsten ter wereld werkelijkheid worden, na decennia van onderhandelen en politieke strijd.
Centraal stond woensdag op een ingelast Landbouwoverleg het voorstel van Commissievoorzitter Ursula von der Leyen om de agrarische sector in 2028 vervroegd toegang tot een schadefonds te geven van ongeveer 45 miljard euro. Dat geld komt uit een crisisfonds (van ruim 80 miljard) dat Von der Leyen in de nieuwe EU-meerjarenbegroting (2028 - 2035) wil opnemen. Het geld is dus niet nieuw, maar wordt eerder en doelgerichter beschikbaar gemaakt dan gepland.
Vooral Frankrijk heeft zich de afgelopen jaren fel verzet. In een vernietigend commentaar schetst de gezaghebbende Franse krant Le Monde hoe president Macron hierdoor binnen de EU in een uitzonderingspositie is beland.
Volgens de krant heeft Macron het Franse landbouwbeleid te lang laten afhangen van ontevreden en protesterende Franse boeren. Daardoor raakte Frankrijk diplomatiek geïsoleerd op het moment dat beslissingen binnen de EU moesten worden afgedwongen.
Le Monde benadrukt dat Frankrijk er, ondanks intensieve pogingen, niet in is geslaagd samen met Polen een blokkerende minderheid te vormen. Daardoor viel een belangrijk machtsmiddel weg en kwam de Franse strategie onder druk te staan. Datzelfde geldt ook voor de situatie in Polen waarbij argumenten in nátionale agrarische kwesties werden gebruikt bij beslutien over het EU-brede landbouwbeleid.
Italië speelde in deze fase een sleutelrol. Waar Rome eerder nog aarzelde, liet het land uiteindelijk het bredere Europese handelsbelang doorslaggevend zijn. Daarmee kantelde het krachtenveld rond het akkoord.