Volgens de Europese Commissie bevat de herziene tekst extra garanties tegen plotselinge marktverstoringen. Europese boeren en voedselproducenten zouden kunnen rekenen op financiële steun en vrijwaringsclausules als prijzen of opbrengsten instorten door goedkopere import uit Zuid-Amerika. Daarmee wil Brussel tegemoetkomen aan zorgen over concurrentie en voedselveiligheid.
Frankrijk speelt een opvallende rol in de laatste fase van de onderhandelingen. President Emmanuel Macron zei in Brazilië “eerder positief” te staan tegenover het verdrag, dat volgens hem nu voldoende verbeterd is om te kunnen ondertekenen.
Niet iedereen in Parijs deelt dat optimisme. Minister van Landbouw Annie Genevard zei dat de huidige garanties nog “niet toereikend” zijn en dat Frankrijk duidelijke grenzen heeft gesteld. De grootste boerenbond FNSEA ging nog verder en sprak van “verraad” aan de Franse landbouw, omdat het akkoord volgens hen de deur openzet voor oneerlijke concurrentie.
In Italië wordt een voorzichtiger toon aangeslagen. Rome verzet zich niet langer tegen het handelsverdrag, maar eist harde waarborgen voor boeren en wederkerige milieunormen. Er is inmiddels een fonds van miljarden euro’s om Europese landbouwers te compenseren bij grote prijsdalingen. Boerenorganisaties blijven echter sceptisch en vrezen concurrentie van goedkopere Zuid-Amerikaanse producten.
De afgelopen maanden hebben Europese politici erop gewezen dat de internationale handelsverhoudingen de afgelopen tijd ingrijpend zijn veranderd. Daarbij wordt niet alleen gewezen op de Russische oorlog tegen Oekraïne, maar ook op de extreem hoge invoertarieven die de Amerikaanse president Trump wereldwijd hanteert.
Volgens veel Europese leiders moeten de EU-landen hun voedsel- en handelsbelangen over meerdere leveranciers en landen spreiden, en minder afhankelijk zijn van economische concurrenten zoals de Verenigde Staten of China. Daarom werkt Brussel nu ook aan extra handelsovereenkomsten met Aziatische en Afrikaanse landen.
De Europese Commissie wijst erop dat het nieuwe handelsverdrag met Zuid-Amerika niet alleen risico’s (voor de agrarische sector) kent, maar ook (voor industrie) kansen biedt. Europese exporteurs van auto’s, wijn en machines krijgen toegang tot nieuwe markten, terwijl de import van vlees, suiker en graan uit Zuid-Amerika aan quota en controles wordt gebonden.